Voldoet maar geen thriller

Het tweede deel van de serie van Clare Mackintosh over Ffion Morgan. Het eerste deel had mij zeer nieuwsgierig gemaakt en m.n. de humoristische dialogen van Ffion hadden mij over de streep getrokken om het eerste deel 3 sterren te geven. Dus ik was zeer benieuwd wat "Het Leugenspel" voor mij zou gaan betekenen. Zoals je aan de sterren kunt zien is het bij drie gebleven. Het verhaal speelt zich in dezelfde streek af als in haar eerdere detective ( sorry, ik kan het woord thriller niet over mijn lippen krijgen ) Is het een slecht boek? Nee, absoluut niet maar ik heb absoluut niet nagelbijtend van spanning op mijn stoel gezeten. Het verhaal gaat over de start van een spraakmakende reality-tv show waarin kandidaten elkaar moeten ontmaskeren om op die manier er met de hoofdprijs van door te kunnen gaan. Tijdens één van de eerste dagen worden er botten in het kamp gevonden. ( Via deze manier heeft de schrijfster een ingang gevonden om Ffion Morgan het verhaal in te trekken. Ook één van Ffion's dorpsgenoten doet mee aan het spel waardoor wij als lezer de interesse van Ffion begrijpen om toch wat afleveringen te bekijken. ) Gelukkig voor de productie crew en de regisseur zijn dit dierenbotten dus de show kan, letterlijk doorgaan. Clare Mackintosh neemt dan ruim de tijd om de verschillende deelnemers aan ons te presenteren en inderdaad, het zijn dus de stereotypen die je in dit soort shows ziet; de gespierde jongen, de sexy vrouw etc etc.... Clare neemt ook ruim de tijd om de geheimen te onthullen die deze deelnemers hebben en daar door komen ook de strubbelingen in het kamp aan bod want iedereen probeert elkaars geheim te ontfutselen. Dit duurt tot halverwege het boek waarna er een deelnemer verdwijnt en alle focus daarop komt te liggen. Tijdens de zoektocht wordt er in het kamp een moord gepleegd en het is aan Ffion om er achter te komen wie deze moord op zijn geweten heeft. Het boek wordt als een thriller in de markt gezet maar het deed mij eerder denken aan een aflevering van "Murder, She Wrote ". Zoals één van de eerste recensenten al opmerkte een cozy detective waarbij je voor de hoofdpersonages, door hun geheimen empathische gevoelens ontwikkeld. Zeker omdat er aan de meeste geheimen een draai ten goede wordt gegeven. Het lezen gaat vlot en makkelijk ondanks dat er niet altijd aangegeven wordt wanneer je nu een terugblik leest. Maar dat is niet onoverkomelijk. Ook is er best wel sprake van een karakterontwikkeling bij bepaalde hoofdrolspelers en Clare Mackintosh geeft hierbij genoeg uitgangspunten voor een derde deel. Het boek kan absoluut op zichzelf staan; als lezer hoef je niet het eerste deel gelezen te hebben. Er wordt af en toe kort verwezen naar het vorige verhaal. Wil je een superspannend boek waarbij er niet op meer of minder gruwelijkheden wordt gekeken dan moet je deze echt niet oppakken. Zoek je aangenaam tijdverdrijf waarbij je de verzekering krijgt dat het allemaal wel goed komt dan moet je deze zeker lezen. En daar is helemaal niets mis mee; ik ga ook zeker het derde deel lezen.