De zus van de chocolatier

Keulen, 1881. Er zijn bijna 20 jaren verstreken en de broers Stollwerck breiden nog steeds uit. We zitten nu volop in een tijdperk van innovatieve ontwikkelingen, snoepautomaten, concurrentie, reclame en kolonisatie. De jongste telg van de familie, Therese is intussen flink opgegroeid en het evenbeeld van haar moeder: een vrouw met een visie, een vrouw die weet wat ze wil en kan en het ook wil bewijzen. Therese is trots een Stollwerck te zijn en haar droom is om ook deel uit te maken van het familiebedrijf. Ze wil huisdichter worden en de reclame- afdeling onder haar hoede nemen want dit is op haar lijf geschreven, ze wil gelezen worden en er ook voor betaald worden. Echter krijgt ze weerwind van haar broer Ludwig die mee aan het roer staat van het bedrijf en andere plannen voor haar heeft. Ze laat zich niet zomaar doen, ze denkt aan haar moeder die één van de belangrijkste spilfiguren was bij opstart van het bedrijf en ze denkt aan de briljante Apollonia die meehielp met de automatisering en ontwikkeling van nieuwe technieken. Kan Therese op één of andere manier het glazen plafond doorbreken of laat ze de wind van onder haar zeilen nemen en doet ze wat haar broers haar opdragen: trouwen met een door hen uitgekozen huwelijkspartner, een zeepfabrikant die perfect in het plaatje past voor de Stollwerck industrie? Wat een knallend slotdeel van deze geweldige familiesaga. De schrijfster deed heel veel onderzoek naar de familie Stollwerck die echt heeft bestaan en heeft deze driedelige reeks ten goede doen floreren in combinatie met haar eigen fantasie. Haar beeldende schrijfwijze neemt je meteen terug mee in het verloop van het verhaal. Dit derde deel is verrassend goed uitgewerkt en bevatten tal van wendingen die je als lezer niet altijd ziet aankomen. Misschien vond ik enkele wendingen er net iets over maar dat is louter een kwestie van mening. Het leuke was dat oude personages opnieuw aan bod komen en samen met nieuwe personages een zekere rol spelen doorheen het verhaal. Je leert ze allen wel goed kennen. Er is plaats voor strijd en verzet, durf en moed, romantiek en verboden liefde. Grote gebeurtenissen zoals de dood van enkele personages en bepaalde gemaakte keuzes wegen zwaar door op de gehele familie Stollwerck en dit is echt voelbaar als je leest. In dit slotdeel is het vooral Therese die centraal staat, je voelt dat ze in de macht van haar broers vast zit en dat is een hele beproeving voor haar. Ze is echt het kind van haar ouders: een ongelooflijk sterke jonge vrouw met het volle temperament van haar vader. En ook al loopt ze per momenten in haar ongeluk dan nog is ze net zo onbaatzuchtig mooi zoals haar moeder. Je vindt in haar ook wel iets van elk van de broers terug. Dit deel betekent misschien wel het einde van deze heerlijke historische familiesaga maar je kan nog heel veel over deze familie nalezen op het internet. Ik kijk alvast uit naar andere werken van deze Duitse schrijfster Rebekka Eder. Ik lees enkel Nederlandstalige boeken dus wil ik graag even de tijd nemen om Sylvia Wevers te bedanken die fantastisch vertaalwerk heeft geleverd.