De vrouw van de uitvinder

Keulen, 1862. De intussen goedgeschoolde volwassen zonen Nikolaus, Peter en Heinrich zitten mee in het familiebedrijf en staan te popelen om hun stempel op de expansie en verdere ontwikkeling van het chocoladebedrijf Stollwerck te drukken. Terwijl Nikolaus en Peter de productie en verkooppunten willen uitbreiden is Heinrich degene die zich bezighoudt met het mee-ontwerpen van machines zodat handenarbeid minder nodig is voor de productie zelf. Echter worden hun frisse en vernieuwde ideeën door vader Franz met argusogen bekeken en grotendeels afgeblokt waardoor er wat lichte ergernis ontstaat bij de broers. De zussen Apollonia en Maria Krusius ontmoeten de broers Stollwerck en er is meteen een klik tussen Apollonia en Heinrich – ze delen dezelfde passie : ontwerpen van machines. Apollonia heeft deze interesse geërfd van haar intussen overleden vader, een interesse dat geheel ongebruikelijk en raar was voor een vrouw destijds maar wat Heinrich wel wist te appreciëren en kort na hun ontmoeting stappen ze in het huwelijksbootje. Maria was verliefd op Nikolaus en hoewel zij niet zijn eerste keuze is, stemt hij toe met een echtelijke verbintenis voor eerder zakelijke redenen. Maria’s huwelijk was alles behalve wat ze had verwacht : het was gevoelloos en koud en Nikolaus zocht in het geniep vaak zijn pleziertjes buitenshuis. Als de oorlog uitbreekt dienen de broers Stollwerck zich aan te melden hun land te dienen. Gelukkig werd de fabriek gespaard van grote ellende en kon de productie grotendeels verder draaien tijdens oorlogstijd hoewel de machines dringend nood aan onderhoud en herstelling hadden. Apollonia nam toen de moedige beslissing de ingenieur in vertrouwen te nemen om haar ideeën over een nieuwe machine met hem te bespreken. Met zijn hulp wist ze ook de leiding te nemen over de fabrieksarbeiders zodat de nodige herstellingswerken aan de huidige machines konden gebeuren. Uiteraard werd ze als vrouw niet serieus genomen door de fabrieksmannen maar algauw merkten ze dat Apollonia wél effectief slimme hersenen bezat. Alles gebeurde echter in het volste geheim - ook als haar man en schoonbroers terugkwamen van de oorlog bleef ze eerder op de achtergrond. Enkel Heinrich wist van haar passie voor machines af. Hij liet haar in het geniep toe in zijn atelier om mee te brainstormen over nieuwe machines maar ook hij durfde haar niet openlijk erkennen. De kans om niet serieus genomen te worden door de buitenwereld en het vertrouwen in de goede naam Stollwerck kwijt te raken was te groot. In hoeverre is Apollonia bereid om zich aan deze schikking te houden? Ook Franz was nog niet bereid een stap opzij te zetten in het familiebedrijf en voldoende leiding te geven aan zijn zonen. Grotendeels wil hij nog steeds het monopolie over de fabriek behouden en biedt hij zijn zonen weinig tot geen ruimte voor eigen inbreng. Nikolaus kan niet blijven wachten op goedkeuring van hun vader en maakt als oudste zoon concrete plannen om een eigen bedrijf op te richten. Hij weet Peter en Heinrich te overtuigen om samen gerechtelijke stappen te zetten tegen hun vader. Een definitieve breuk dreigt er aan te komen wat enkel en alleen maar nog meer verdriet binnen de familie Stollwerck met zich teweeg brengt. Anna Sophia is door de koppigheid van haar man Franz al haar oudste dochter Cartharina voorgoed kwijt geraakt en het ziet er naar uit dat ze ook haar drie oudste zonen zal verliezen …Kon er maar een manier zijn om aan alle onderlinge ruzies een eind te maken. Het rommelt misschien wel binnenin het grote gezin van Anna Sophia maar gelukkig vindt ze steun en houvast bij haar zussen. Haar jongste zus zorgt voor wat extra mysterie doorheen het verhaal en een onverwachte brief maakt een eind aan speculaties uit het verleden. In het tweede deel van deze trilogie is het vooral de jongere generatie Stollwerck die het verhaal maakt maar de schrijfster heeft ook aandacht voor andere personages. Zo blijkt de vete tussen de families Stollwerck en Mertens nog helemaal niet ten einde te zijn en ziet het er naar uit dat beide families zwaar verlies lijden. De aparte verhaallijnen van enkele Stollwerck-arbeiders zorgen voor vernieuwing en nieuwsgierigheid bij het Berlijnse volk en zijn een mooie toevoeging doorheen het verhaal. Dit alles weet Rebekka Eder in net geen 500 bladzijdes vlot en spannend neer te schrijven. Ze rijgt de verhaallijnen netjes aan elkaar zodat er een mooi geheel ontstaat. Het laatste deel van De Chocolade dynastie wordt beslist opnieuw een toppertje voor wie houdt van historische romans. Ik blijft alvast geboeid en benieuwd hoe de serie eindigt, jij ook? #belgischbookstagrammer #Rebekka_leest