Mooie boodschap!

In ‘De verdwenen walvis’ volg je het verhaal van Rio. Zijn moeder is opgenomen in een kliniek en daarom moet hij bij zijn oma in Californië gaan wonen. Rio is hier helemaal niet blij mee, want hij kent zijn oma niet eens. Gelukkig leert hij al snel Marina kennen. Haar vader organiseert walvisspottochten en daar gaat hij graag mee naartoe. Tijdens een zoektocht op zolder ontdekt Rio een foto van Witsnuit. Zij is een reusachtige walvis die elk jaar voorbij de kust van Californië zwemt. Er ontstaat een vriendschap tussen de twee en voor het eerst voelt Rio hoop. Dan verdwijnt Witsnuit plots van de radar en het lijkt erop dat de walvis vermist is. De enige die vastberaden is om haar te zoeken is Rio. Zal hij haar terugvinden? Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Rio. Hij is een sterk personage en dat merk je ook tijdens het lezen. Gebeurtenissen in zijn verleden hebben ervoor gezorgd dat Rio al snel groot moest worden. Hij neemt lasten mee waar een jongen van zijn leeftijd normaal niet mee bezig zou moeten zijn. Hierdoor krijg je als lezer een blik op de zorgen van een kind. De thematiek in ‘De verdwenen walvis’ was dus zwaarder dan in boek één, maar het is zeker een onderwerp dat niet uit de weg gegaan mag worden. Echter vond ik het persoonlijk net wat te zwaar voor kinderen van 9 jaar. Ik zou het eerder plaatsen onder 12+. Verder leer je tijdens het lezen veel bij over de walvissen. Veel dingen wist ik zelf niet en ik vind het fijn dat ik zoveel heb bijgeleerd. De boodschap achter het verhaal is dan ook heel duidelijk. De natuur heeft ons nodig en slechts één persoon kan al verschil maken. De schrijfstijl van Gold was alweer schitterend. Je wordt gelijk het verhaal ingezogen en leert Witsnuit samen met Rio kennen. Daarnaast wordt de vriendschap die ontstaat tussen Rio en Marina mooi neergeschreven. Rio is eerder afwachtend, maar al snel verovert de vrolijke Marina zijn hart. Samen beleven ze de leukste avonturen en ze steunen elkaar door dik en dun. Bovendien is Marina niet alleen een zeer vrolijk personage, ze toont ook dat ze kan luisteren zonder te oordelen. Een eigenschap die Rio nog niet eerder was tegengekomen in een vriend. Kortom, ‘De verdwenen walvis’ was een boek met zware thematiek. Dit onderwerp lijkt mij net wat te zwaar voor kinderen. Daarnaast bevat het boek ook een duidelijke boodschap: ‘Een verandering, hoe klein die ook maar lijkt, kan verschil maken.’ Verder was de schrijfstijl erg vlot en leer je tijdens het lezen veel bij over walvissen. Het boek krijgt van mij daarom vier sterren.