Ieder wit is een verhaal

Witje woont in een wit huis in een wit land waarin alles wit is tot haar vogel aan toe, alleen de sneeuw buiten niet. En toch zie je als kijker allerlei voorwerpen. Wit herbergt kleuren. Een filosofisch kunstprentenboek is ‘Witje’. Een mijmerende sfeer met voorwerpen die overal liggen, een prachtige wolkenlucht en zo het lijkt het meisje Witje dat herinneringen voorbij ziet gaan in gedachten. ‘En onder de witte bomen wuift het witte gras en bloeien witte bloemen.’ Een enkel kleuraccent nemen je mee in een bijzondere omgeving van wit en wit en wit tot je platen tegenkomt waarin objecten bijeen zijn gebracht in een kamer en landschappen op de reis van Witje door de dag heen. En dan is het nacht en begin de reis opnieuw. Een kunstprentenboek met filosofische inslag dat op verschillende pagina’s de sfeer uit ‘De tuin van Monet’ van Kaatje Vermeire evenaart. De tekst van De Moor oogt simpel maar is het niet. De woorden zijn doordacht gekozen om een bijna mystieke sfeer op te roepen passend bij de dromerige witte tot bijna doorschijnende meeslepende illustraties. De met enige kleur en de meer donkere platen halen je terug in het heden en laten je met een glimlach verder genieten van de tastbare objecten en prachtige sfeertekeningen. Dieren als een poes en vogels spelen een rol. Herinneringen worden dromen, mogelijk wensen. Is Witje volwassen geworden? Een prentenboek zonder leeftijd waarin overeenstemming in tekst en beeld totaal is afgestemd. In ‘Witje’ zal iedere lezer een eigen verhaal ontdekken, de verbeelding kunnen laten gaan of ontdekkingen ervaren en interpreteren bij eenzelfde tekst en andere platen.