Een roman met twee gezichten

Hoffman's Honger' draait om Felix Hoffman, een tragische man van eind vijftig die in de nadagen van zijn diplomatieke carrière zit. Hij is nog getrouwd, maar van liefde is geen sprake meer. Hij is zijn eigen ergste vijand omdat hij zijn driften naar alcoholische versnaperingen, eten en vleselijke geneugten niet kan beteugelen. Op enig moment wordt hij als ambassadeur naar communistisch Tsjechië gestuurd alwaar hij zijn neiging tot zelfvernietiging met verve doorzet. Aan de hand van een reeks flashbacks krijgt de lezer stukje bij beetje door waarom Felix zichzelf intens haat. Als hoofdpersoon wekt hij bij mij zowel afschuw als intens medelijden op. De zakelijke en sobere schrijfstijl van De Winter over de geleidelijke aftakeling van de hoofdpersoon maakt het verhaal des te intenser. Een andere originele draai van het verhaal zijn de verschillende citaten van Baruch de Spinoza die Felix gebruikt om uit zijn negatieve spiraal te kruipen. Ook de Joodse afkomst van de hoofdpersoon en het 'anders-zijn' hierdoor zijn belangrijke thema's in dit boek. De tweede verhaallijn heeft meer weg van een derderangs spionageromannetje. De Winter slaat de plank hier behoorlijk mis met een hoop deus ex machine-achtige gebeurtenissen, fletse plotlijnen en volkomen eendimensionale personages. Felix raakt als uitgerangeerde diplomaat in het spionagecomplet betrokken en zijn vrouw blijkt plotseling een voormalig informante van de CIA te zijn geweest. Echt geloofwaardig is het allemaal niet en vooral op het einde wordt het verhaal behoorlijk afgeraffeld. Nogal jammer allemaal. Al met al is 'Hoffman's Honger' een boek met twee gezichten. Het laat een zeer geslaagde beschrijving zien van een tragische alcoholist die zijn eigen einde probeert te bespoedigen, maar dat wordt eigenlijk teniet gedaan door een flinterdunne plotlijn over spionagepraktijken in o.a. Praag tegen het einde van de Koude Oorlog. De Winter zich beter kunnen beperken tot de ontaarding van de hoofdpersoon als hoofdthema van het boek en dat verder kunnen uitwerken. 'Hoffman's Honger' is een vlot geschreven boek met de nodige tragiek, maar het hinkt teveel op twee gedachten.