Lachen

Wat is dit een bijzonder goed gelukt boek. Heel grappig en heel droevig en vooral: heel liefdevol. Naar Arabesk, wat een blad!, en naar vader Rosenau. Wat is die vader een onvergetelijke man, met zijn stugge houding en zijn stiltes - en toch ging ik van hem houden. Ook door zijn oneliners. 'Rustig laten hangen,' over de schilderijen in hoofdstuk 1, en mijn favoriete zin: 'Het gras is gewoon niet zo groen.' Daar zit alles in. Heerlijke personages en situaties verder ook, en al die lulligheid. Ik wil dit iedereen aanraden. En ik heb er ook echt ontzettend om gelachen.