Het komt hierop neer

Gedicht Marieke Lucas Rijneveld Het komt hierop neer Ik heb je gedicht gelezen Buiten in het licht van februari Met een zonnetje nog wel Er was veel wat mee kon luisteren Vogels, bomen, de eerste krokusjes Zelfs een trage wandelaar Maar niets of niemand gaf gehoor Ik denk dat ze toch niet konden vatten De taal, de klanken Het leeggelaten wit Wat ze riepen, schreeuwden haast Het maakt niet uit Het is gezegd Het heeft zich aan me vastgegrepen In mijn gevoelens rondgewaard Hartekreten losgemaakt Kom liggen en rust maar uit Hier weidt iets wat fluister heet En daar luister ik nu naar