Van slakken en wandelend slijm

Winterbloei is een alleraardigst boekje dat uitgegeven werd voor Nederland leest, een actie van de bibliotheken om lezers met elkaar te verbinden. Het zijn losse verhalen over de periode die Wolkers alleen doorbracht op Rottumerplaat en observaties in de natuur, vanaf zijn jonge jaren. Samensteller van het boekje is Onno Blom, die biograaf van Wolkers. Een introductie voor dit thema werd geschreven door Ronald Giphart. Ook zitten in het boek wat brieven van Jan Wolkers aan zijn zoon Jeroen, ook deze brieven zijn natuurobservaties. Blijkbaar bestond het leven van Wolkers uit zijn liefde voor alles wat groeit en bloeit. Op Rottummerplaat is hij volledig in zijn element en zichzelf. Wel blijft me de vraag bezig houden of als wat hij met de dieren beleefde wel in hun belang was. Hij deed erg zijn best en accepteerde ook de dood op een mooie manier. Maar…de vogel met het gespalkte pootje leek toch vooral te overleven ten dienste van Wolkers en het zeehondje dat hij in leven hield….zou die het echt overleven? Deze vragen kreeg ik niet beantwoord. Er zitten in het boekje ook nog een paar columns van Aaf Brandt Corstius. Deze geven een menselijke belangstelling van Wolkers weer, door de vragen die hij haar stelt. Pioen juli 2020