Maxima is......veel!

Koningin Máxima bekleedt een lastige functie in het Nederlandse Koninkrijk: die van Koningin-gemalin. Haar drie voorgangers hebben het ieder op hun eigen manier lastig gehad – Prins Hendrik, prins Bernhard en prins Claus liepen tegen de grenzen van de gouden kooi aan. De Argentijnse Máxima Zorreguita daarentegen vervult deze taak met ogenschijnlijk gemak. Sterker: ze lijkt dat te doen met plezier, met een vanzelfsprekendheid die haar overtuigingskracht geeft. Wat maakt dat deze sprankelende en ambitieuze jonge vrouw floreert aan een oud Europees hof? Tegelijkertijd is deze biografie een cultureel-historische schets van twee ver uiteen gelegen gebieden, die worden verenigd in de persoon van Máxima: Argentinië en Nederland. Hoe was het alledaagse leven onder de Argentijnse junta en vlak daarna? Dit is een deel van de tekst op de website van Marcia Luyten, die dit 2-luik geschreven heeft. Dit is dus deel 1 geworden. De titel is Máxima Zorreguieta en de ondertitel is Moederland. Marcia is gevraagd een biografie te schrijven over onze koningin. Ze wilde niet. Heeft vindt dat een biografie niet over een levens persoon zou moeten gaan, en ze heeft nietss met koningshuizen. Ze werd uiteindelijk toch overgehaald door haar uitgever, omdat ze iemand zochten die een generatiegenoot was, econoom en door Afrika had gereisd, een werkende moeder van 3 en net zo dol op feestjes. Ze kreeg ruim de tijd om het boekwerk te schrijven voor Máxima's 50e verjaardag. Toegang tot het koningshuis zou ze niet krijgen, maar ze deed wel gedegen onderzoek. Ze sprak veel mensen uit de omgeving en jeugd van Maxima. Om één en ander te begrijpen van het Argentinië van de jaren 80-90 duikt Luyten diep in de geschiedenis. Een deel van het boek is daarmee gevuld en werpt een goed licht op de misstanden die later aan het licht gekomen zijn en laten ook zien hoe verdeeld de bevolking en zelfs het gezin van Jorge Zorreguieta was over dit onderwerp. Een oudere halfzus van Maxima stelde het onderwerp als kunstenaar in de jaren 90 al aan de kaak, Maxima woonde toen net als haar zus in New York, maar ging niet kijken. Halverwege het 1e deel wordt het verhaal persoonlijker, in het eerste stuk vind ik de tijdssprongen soms verwarrend met erg veel namen, hierna volgt Luyten meer de chronologie van de jonge jaren van Máxima. We leren haar kennen als een intens levend meisje, uit de wat hogere sociale klasse, die haar ouders helemaal zelf hebben opgebouwd. Ze wordt zeker niet verwend en moet stevig aanpakken. Haar ouders betalen een dure school en er wordt wel verwacht dat ze werkt voor resultaten. Daarnaast heeft ze wel ieder weekend iets leuks of een vakantie op een plaats waar gelijkgestemden ook vakantie vieren. Ze is zeer trouw aan haar vriendinnen. Ze heeft een aanleg voor slordigheid en haar spullen raken onverklaarbaar weg. Haar moeder investeert veel in netjes en geordend worden, dit zeer tot ergernis van haar dochter. Máxima's inzet blijft steeds aanwezig, ook als ze wat ouder wordt, studeert en werkt. Daarnaast zien we dartele tiener, later een pittige, vrolijke, ondernemende jonge vrouw, die ontzettend goed is in netwerken en het onderhouden van contacten met iedereen die haar lief is. En dat zijn er veel. Ze valt als jonge meid al op, door haar lengte. In haar puberteit vindt ze dat vervelend, ze is ook was dikkig. Als ze gaat studeren pakt ze dit aan en wordt ze langzaamaan de mooie vrouw die ze nu is. Maxima leeft intens, ze studeert, is geen hoogvlieger maar wel heel ijverig, werkt hard, maar licht ook de hand met regels....komt vaak te laat, maar door haar vrolijkheid en ongedwongenheid komt ze er vaak mee weg. Ze heeft voor iedereen oprechte belangstelling. Daarnaast gaat ze vaak en veel uit. Liefst met de upper class. Ze heeft een voorliefde voor bijzondere mannen. Ze wil vooruit komen in het leven. Dit 1e deel van de biografie klinkt als een opstapje naar deel 2, dat ik zeker ga lezen. Van mij had de ondertitel ook 'vaderland' mogen zijn, gezien Máxima's intense band met haar vader. Wat moet het moeilijk geweest zijn, dat haar vader niet welkom was in Nederland bij haar huwelijk. Ik zou dit boek graag 3.5 sterren geven. Pioen jan.22