Verrassend

Ik mocht dit boek lezen met de boekenreizigersclub. De cover toont een zwarte tafel en stoel met een metalen staaf waar je de handboeien van een gevangenen aan vast kan maken. Iets verderop aan de muur een spiegel, waar menig rechercheur kan meekijken wat er in die kamer gebeurd bij een verhoor of iets dergelijks. Het verhaal is in een stuk geschreven, zonder hoofdstukken. Het is een woordenspel tussen de moordenaar Lukas Lewin en een jonge journaliste/ psychologe; waarvan hij de naam niet mag weten, die vragen voor hem heeft. Aangezien hij morgen wordt geëxecuteerd, krijgt zij de kans om hem vragen te stellen / uit te horen. Lukas beantwoord deze vragen en weet daarbij de journaliste onzeker te maken als ze in zijn ogen geen relevante vragen stelt, omdat ze het verslag niet goed heeft doorgelezen. Tussendoor maakt Lukas met zijn staaf drumgeluiden waarbij hij liedjes uit zijn leven nadoet. Je voelt de spanning tussen hen beide, je voelt de onmacht bij haar, je voelt de macht bij hem. Het blijft een kat en muis spel tot de laatste vraag. Er zijn geen plotwendingen in het verhaal. Wel krijg je meer achtergrond informatie over de moorden die Lukas gepleegd heeft. Tot het laatst blijft het boek onheilspellend, met een einde die ik niet had zien aankomen, echter geheel in het verhaal klopt. Het is een iets ander verhaal dan die we normaal van Luc Vos kennen, maar zeker de moeite waard om te lezen.