Tot hoever.....

Ik mocht dit boek lezen voor de boekenreizigersclub. De cover springt eruit met de vrouw in een rode jurk en de witte letters bovenaan. Als je verder kijkt zie je in de 2e O van boog een hondje rennen, wat zou dit er mee te maken hebben. Alles op de cover maakt mij nieuwsgierig. Na eerst twee novelles met haar vriendin Nelleke geschreven te hebben, gaat Lonneke nu op haar eigen naam verder met haar eerste boek. Spanningsboog is het verhaal van Floor van de Berg die getrouwd is met Ruby en samen een zoon Jesse hebben. Het boek begint met een spannende proloog wat mij nieuwsgierig maakt waarom Floor dit doet. Na de proloog wordt het verhaal opgebouwd uit een aantal maanden voor haar vertrek, waardoor je meegenomen wordt in het leven van Floor. Deze hoofdstukken zijn wat langer en zo kom je goed in het verhaal. Floor is een te lieve vrouw die getrouwd is maar haar jeugdliefde Ruby en werkt op een advocatenkantoor. Alles goed zou je denken, niets is minder waar. Haar broer Thomas en beste vriend van haar man Ruby is zomaar tien jaar geleden vertrokken en heeft alleen een brief achter gelaten met: zoek mij niet. En dat doen zowel Floor als haar ouders dan ook niet. Tijdens deze verhaallijn blijkt een zoon van 3 jaar dingen te zeggen en te kunnen die niet geloofwaardig overkomen, dat maakt het verhaal minder realistisch. Inmiddels is het nu 10 jaar later en is het leven niet meer zo rooskleurig voor Floor en komt deze verdwijning bij haar naar boven: hebben ze er wel goed aan gedaan om inderdaad niets te doen. In gesprekken met haar vader komt ze tot een conclusie die ze dan ook met beide handen aangrijpt en vertrekt. Aansluitend volgen nu hoofdstukken met Mia en Sebas, die eigenlijk iets te kort zijn beschreven. Hierdoor kom je niet echt in de personages. Je voelt de spanning die er speelt, echter het krijgt geen diepgang en blijft zo oppervlakkig omdat je dan ineens in een ander personages zit. Het einde wordt afgeraffeld en is wat onhandig in elkaar gezet wat het goed opgebouwde verhaal hierin te kort doet. Als dit beter uitgewerkt wordt in een volgend boek, zal het zeker de spanning verhogen. Door de vlotte schrijfwijze leest het verhaal lekker weg en Lonneke weet je goed mee te nemen in de mishandelingen die achter veel gesloten huisdeuren gebeuren. Toch mis ik verbanden: je vraagt je af of Thomas geen andere vrienden heeft dan Ruby, dat er niemand is die hem gaat zoeken. Op zich een geslaagd debuut, wat zeker goede mogelijkheden bied voor verdere boeken van deze auteur.