Beklemmend

. Vreemd en bijzonder boek van een schrijfster die gezien haar levensloop een continue haat-liefdeverhouding heeft met Suriname, hetgeen ook in dit boek terug te vinden is. Het boek roept aanvankelijk veel lees-irritatie bij me op door haar stijl. Verleden en tegenwoordige tijd worden door elkaar gehaald, ook worden de woorden “hij”, “zijn”, “zij” en “haar” zeer frequent en kort na elkaar gebruikt waarbij vaak niet duidelijk is welke “zijn” bij welke “hij” hoort. Gaandeweg wen je eraan en wordt het boek steeds beklemmender, waarbij je merkt dat vele hijs en zijs ook min of meer samenvloeien in de Surinaamse cultuur. Het boek beschrijft een Surinaams gezin in de jaren 90 met de typische man-vrouwverhouding (de man mag aan alle kanten vreemd gaan, vrouwenmishandeling), de enorme corruptie, de uitzichtloosheid van het land en hoe een redelijk denkend mens daar mee omgaat en af en toe ook uit de bocht vliegt. In het boek vorderend vond ik het steeds beter worden. Misschien heeft zij de P.C. Hooftprijs wel terecht gekregen….