Pakkend maar niet zoet...

Highsmith schrijft goed en bouwt het verhaal mooi op. Gaat over een jonge wetenschapper die verliefd is op een vrouw en daaruit meent het recht te kunnen ontlenen haar te claimen, daarbij de belangen van haar, haar echtgenoot en alle andere mensen die hem afhouden van zijn doel negerend. Hij gaat hierbij letterlijk over lijken en pleegt uiteindelijk zelfmoord. De schrijfster weet de narcistische, op het schizofrene af zijnde hoofdpersoon mooi te beschrijven. Doet iets denken aan “Kwaadschiks” van AFT.