Te veel eten en melodrama

Op advies van mijn vriendin gelezen. “Maar pas op, het is echt een roman!” Tijdens lezing begreep ik al snel wat ze bedoelde. De roman speelt in het “oude” Iran, een korte flashback naar 1916 maar het grootste deel speelt zich af rond 1953. In die tijd was sjah Reza Pahlavi nog de baas, die zijn macht deelde met en te danken had aan de VS en de oliemaatschappijen. De vrouw was -net zoals ook nu weer speelt- onderdanig aan het geloof en de man. Het vertelperspectief is dat van Roya en Bahman, beiden 17 jaar en opgroeiend in de gegoede middenstand. Hij wil de wereld veranderen, zij leeft met hem mee. Hun liefde lijkt tot een huwelijk te leiden, maar door machinaties van zijn moeder en de eigenaar van de boekhandel waar de twee elkaar leerden kennen en afspraakjes hadden, worden ze uiteen gedreven. Tegen het eind van hun leven ontmoeten ze elkaar weer in de VS alwaar uiteindelijk Bahman overlijdt en Roya alsnog de waarheid ontdekt. Ik begrijp dat het verhaal je mee kan slepen (wat het mij níét deed) en het terughalen van de Iranese geschiedenis was mooi. Maar de stijl, het melodrama en de uitgebreide uitweidingen over het voedsel kunnen me niet bekoren. Dit noem ik nou een vrouwenboek (hetgeen geen diskwalificatie is, maar betekent dat mensen van het vrouwelijk geslacht zo’n boek kunnen appreciëren, terwijl ik dat niet kan). Hierna wat citaten uit het boek om te proberen te verduidelijken welke stijlfiguren mij niet bevallen: “Roya besefte, en niet voor het eerst, dat jeugdige liefde grillig en onvoorspelbaar was.” “Zari bloosde en verstijfde even, maar gaf zich toen over aan zijn omhelzing.” “Twaalf maanden lang was Roya, uitgeput en uitgelaten, volledig zichzelf. Zelfs de romance uit haar jeugd viel daarbij vergeleken in het niet; niets had ooit zoveel voor haar betekend als deze baby.” “Herinner jij je nog de schemering op de avond dat ik je ten huwelijk vroeg, de purperen gloed aan de hemel? Denk je dat ik niet op honderden andere avonden naar de hemel heb gestaard en me jouw kus herinnerde?” “Het liefst zou ze Kyles hart altijd bij zich willen dragen en beschermen zodat het nooit zou breken” Ach, ieder het zijne…