Real Strout

Voor degenen die eerder al genoten hebben van Olive Kitteridge en Lucy Barton: dit is qua sfeer, karakterschetsen en omstandigheden vergelijkbaar materiaal. Dit maal betreft het dominee Tyler Caskey die in zijn kleine gemeente natuurlijk een notabele is. Hij, zelf van eenvoudige komaf, voor in de veertig, heeft zo’n twee jaar tevoren zijn vrouw aan kanker verloren. Hij heeft twee dochtertjes, Katherine van 5 en Jeanie van anderhalf; de eerste woont bij haar vader en is sinds de dood van haar moeder van een extravert, voorlijk meisje veranderd in een zo min mogelijk sprekend, asociaal en negatief kind. De tweede woont bij haar oma. Onze dominee heeft het ondanks zijn geduld, wijsheid en geloof erg moeilijk overeind te blijven in de dorpsgemeenschap met al zijn vooroordelen, jaloezie en geheimen, zeker omdat gaandeweg het verhaal er steeds meer onder- en achterliggende geheimen der verschillende betrokkenen aan her licht komen. Dit alles wordt door Strout op een aangename, vaak bijna laconieke wijze verteld, hetgeen bij de lezer het begrip voor de verschillende karakters eigenlijk alleen maar doet toenemen. Het verhaal sleept je mee om uiteindelijk Een beetje in een anticlimax te eindigen. De slotontwikkelingen doen eigenlijk té weinig recht aan de tot dan opgebouwde spanningen… maar goed, het zij zo. Een meer dramatische ontknoping had misschien ook een teleurgesteld gevoel opgeleverd…