Mix van ‘whodunit’ en rechtbankthriller

Dit is zo’n lekkere Connelly waarin zijn voornaamste hoofdfiguur Harry Bosch tegen wil en dank weer eens optrekt met zijn halfbroer Mickey Haller, de flamboyante strafpleiter, ook wel bekend als de ‘Lincoln Lawyer’, omdat deze zaken doet vanuit een zwarte Lincoln Town Car. Tegen wil en dank, omdat de vervroegd gepensioneerde politieman Bosch het werken voor een advocaat eigenlijk ziet als overlopen naar de andere kant van de wet: Grensoverschrijdend om maar eens een modewoord te gebruiken, vandaar de titel. Het verhaal, dat ik hier niet verder uit de doeken ga doen, is een mix van een ‘whodunit’ en rechtbankthriller. En dat maakt het boek aantrekkelijk. Ik vind het telkens weer knap hoe Connelly 'diehard' Harry Bosch een ingewikkeld probleem laat ontrafelen door het systematisch volgen van de juiste procedures en en het grondig uitvoeren van routineklusjes waarbij hij vooral slordigheden van collega’s corrigeert. Die leiden dan meestal tot een doorbraak, maar geven tegelijkertijd een mooi inkijkje in het basale politiewerk. Grondigheid en vasthoudendheid zijn dus de voornaamste wapens van Harry Bosch, waarmee hij zich tegelijkertijd niet populair maakt bij zijn collega’s en superieuren. Maar ook dat is een vast ingrediënt in zo’n beetje elke behoorlijke thriller of politieserie.