Getijden

Dit is niet het eerste boek van de Indiase schrijver Amitav Ghosh dat ik gelezen heb. Eerder las ik zijn bestseller Het Glazen Huis, dat zich afspeelt in Birma en Zee van Papaver dat gaat over de Eerste Opiumoorlog tussen India en China aan het einde van de 19e eeuw. Om met de deur in huis te vallen: Het Hongerig Getij haalt niet bij die twee boeken. Het verhaal is stroperig en alleen het korte, spannende einde redt het verhaal nog enigszins. Dat gaat over een jonge Indiaas-Amerikaanse ecologe, Piya Roy, die onderzoek doet naar de Irrawaddy-dolfijn in de Sundarbans, een getijdengebied met mangrovebossen en een eilanden-archipel aan de rand van India langs de Golf van Bengalen. Twee mannen dingen naar de gunsten van Piya, de jonge, succesvolle en enigszins arrogante zakenman Kanai en de eenvoudige en uit de streek afkomstige krabbenvisser Fokir. Het thema doet heel in de verte een beetje denken aan ‘Daar waar de rivierkreeften zingen’. Ook dat speelt in een getijdengebied, maar daarmee houdt de vergelijking wel op. Zoals gezegd, ontwikkelt het verhaal zich heel langzaam. Je komt wel meer te weten over de natuur in de Sundarbans en de Irrawaddy-dolfijn die een ronde snuit heeft en niet lijkt op de dolfijn, zoals wij die kennen. Natuurgeweld komt ook voorbij in de vorm van een cycloon en een daarbij behorende tsunami. Ghosh slaagt erin dat heel erg indringend en spannend te beschrijven.