De mooiste prijs... die ik nooit heb beleefd. Tot nu!

Op een vroege zaterdagochtend in 2015, op de parkeerplaats van VV Noordwijk, hoor ik de teamgenootjes van mijn toen zevenjarige zoontje zeggen “dus jij bent echt voor Feyenoord? Maar dan heb jij ze nog nooit, in je hele leven, een prijs zien winnen!” Ik voelde de mij bekende pijn ook bij hem opkomen. Niet voor niets heet een van mijn favoriete app groepjes “Het valt niet mee...” waarmee vaak het spel van mijn geliefde voetbalclub maar beter nog het leven van een Feyenoordsupporter pakkend wordt verwoord. Een paar jaar later weet mijn zoontje echter wel wat winnen is: een onvoorstelbare 6-2, twee Johan Cruijff-schalen, twee KNVB-bekers én een kampioenschap. Hij beseft zich niet hoe verwend hij hiermee is want mijn jeugd was erg karig qua grootse Rotterdamse overwinningen. Maar dit jeugdleed, met een 8-2 nederlaag als dieptepunt, heeft ook een voordeel: áls er iets gewonnen wordt is de beleving intens en stromen de warme gelukstranen rijkelijk over de wangen. Zo ook op 8 mei 2002 toen ik in een sportcafé in mijn toenmalige woonplaats New York Pi-Air & Co zag schitteren en de laatste Europese prijs door een Nederlandse club zag winnen. Een Europese prijs... dat is iets wat ik wél en mijn zoontje nog niet heeft mogen beleven. Maar eerlijk is eerlijk, het betreft hier slechts “een” Europese prijs want ook ik heb nooit het winnen van de Europese hoofdprijs mee mogen maken. Ik kende slechts de verhalen van (schoon)vader. En zelfs die verhalen zijn altijd een beetje aan mij voorbijgegaan. Ze belandden nooit echt op m’n harde schijf. Tot nu... Want wat een ge-wel-dig mooi boek is “Leve Feyenoord 1”! Het staat vol met, voor mij, nieuwe anecdotes (de 1.500 gulden voor de weggestuurde Ruud Geels), nieuwe namen (Piet Vrauwdeunt), nieuwe verhalen (meneer Eddy PG keepte enkel de finale), nieuwe foto’s (Joop van Daele die een Argentijn naar zijn bril vraagt) en zelfs nieuwe helden (Rinus Israël blijkt veel grootser dan ik mij realiseerde). Het is een boek dat mijn (schoon)vader met veel plezier zal lezen om herinneringen op te halen terwijl mijn “verwende” zoontje en ik eindelijk een beetje het gevoel van toen kunnen beleven. “Leve Feyenoord 1” doet je dromen en verlangen naar weer zo’n gelukzalig moment. Nu hoor ik menigeen denken, droom jij maar lekker weg want daar zal het naar alle waarschijnlijkheid wel bij blijven... en toch maakt het boek ook duidelijk dat deze prijs ook toen volstrekt onverwachts kwam. Wie weet, in elk geval, Leve Feyenoord 1!