Heerlijk begin van een mooie serie!

1819. Devonshire. Het gezin Summers bestaat uit moeder en haar dochters Sarah, tweeling Emily en Viola, en nakomertje Georgiana. Een jaar geleden overleed de man des huizes, de erfenis ging naar een mannelijke opvolger, waardoor de vrouwen verplicht moesten verhuizen naar het zomerhuis Sea View in de badplaats Sidmouth. Nog maar amper gesetteld moeten ze opnieuw een pijnlijke klap incasseren: er is niet genoeg geld om het huis te behouden. Daarbij is de gezondheid van moeder een grote zorg die om veel aandacht vraagt, nogmaals verhuizen zou haar zeker geen goed doen. Daarbij moeten ze zorgen voor inkomsten om de behandeling van moeder te kunnen bekostigen. Sarah komt met het gedurfd plan om hun huis te veranderen in een pension. Na wat tegenstribbelen van haar zussen gaat iedereen overstag, ze hebben geen keus. Alle begin is moeilijk; hoe kom je aan gasten? En hoe verdeel je de taken in en om het huis? Hoe run je eigenlijk een pension? Sarah zet haar schouders onder het plan, het moét een succes worden! Dankzij Emily komen er mooie advertenties waardoor de eerste gasten zich melden. Sidmouth is immers bekend vanwege de schone zeelucht en de medicinale baden; er is altijd behoefte aan een goede accommodatie. Een divers pallet aan personen wordt vervolgens verwelkomd in Sea View. Alsof ze nooit anders hebben gedaan gaan de zussen aan de slag. De jonge vrouwen hebben al snel in de gaten dat niet alleen oude, ziekelijke mensen hun pension boeken. Ook knappe jonge mannen boeken een verblijf en dat verandert de dynamiek enorm. Schuwe Viola gaat voorlezen aan mensen die dat zelf niet (meer) kunnen, ze wil zo min mogelijk onder de mensen zijn. Zo draagt iedereen haar steentje bij. In dit eerste deel van De kust van Devonshire maken we kennis met de vrouwen in de familie Summers. Het is meteen duidelijk hoe hun persoonlijke situatie is en dat ze een, voor die tijd, best gedurfde stap nemen. De meisjes zijn als dochters van een heer in weelde opgegroeid, maar hebben dus geen keus willen ze bijelkaar blijven. Sarah gaat gebukt onder schuldgevoelens, maar waarom? Ze neemt alle verantwoordelijkheid op zich en is een sterke vrouw. Maar ook zij komt op een punt dat ze keuzes moet maken. In dit boek ligt de focus uiteindelijk vooral op Viola. De zussen zijn heel verschillend en dat komt mooi naar voren in het verhaal. De basis voor een vervolg is sowieso gelegd want er staan nog flink wat vragen op antwoord te wachten. Julie Klassen heeft al heel wat titels op haar naam staan. Voornamelijk historische romans met een christelijk tintje. Maar van dat laatste merk je niet zo heel veel. De schrijfstijl van Klassen is warm, vlot en laagdrempelig. Hierdoor zijn haar boeken voor iedere romanliefhebber geschikt. De persoonlijke verhaallijnen zijn erg mooi. Vloeiende dialogen die aanvoelen als natuurlijke gesprekken zijn wat aan de correcte en formele kant; precies zoals ik ze me uit die tijd voorstel. De auteur neemt je moeiteloos mee terug in de tijd. Waan je in een statig landhuis, stap in (bad)koetsen, kleed je in de mooiste jurken, laaf je aan hofmakerij, ervaar die typische etiquette en tradities. Heerlijk die details uit de Regency-periode. Romantiek, mysterie en typische Britse gewoonten maken van 'De zussen van Sea View' een veelbelovende start van een nieuwe reeks. Ondanks dat je enigszins kunt voorspellen hoe het met de zussen zal gaan las het boek heerlijk weg. Deze auteur heeft al flink wat titels op haar naam staan en ik ben nog nooit teleurgesteld door haar verhalen. Het verhaal krijgt de tijd zich te ontvouwen en leest rustig, ontspannen weg. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe het verder gaat op Sea View. Vier sterren.