Mwa

Ik had het in begin wel echt moeite. Ik ben van Rachel Gillig gewend dat het wat duister kan zijn en dat viel nu heel erg mee. Zeker in het eerste gedeelte van het verhaal. Ik heb ook echt even getwijfeld of ik wilde doorlezen of niet. Uiteindelijk heb ik hem toch uitgelezen en in eerste instantie echt puur om de grappige waterspuwer die iedereen Bartholomew noemt. Het verhaal zelf heeft voor mij een vrij trage start. Je voelt wel aan dat er iets niet helemaal klopt en dat er iets onheilspellends aan de hand is. Je volgt het verhaal van Zes, één van de zes zienneressen van de Aisling kathedraal. Om te zien moeten zei verdrinken in de magische poel van de kathedraal. Wanneer de nieuwe koning komt voor zijn voorspelling is deze niet gunstig en positief. Hier ontmoet Zes de ridder Rory. Uitgedaagd door hem om lol te hebben chanteert zij hem om haar en de andere zienneressen mee te nemen naar het dorp onderaan de heuvel. Wanneer zij veilig terug komen, verdwijnen de zienneressen één voor één. Wanneer Zes besluit om zelf opzoek te gaan word het eigenlijk pas spannend.