Bijzonder, intrigerend en mysterieus verhaal dat onder je huid kruipt en je niet loslaat

‘De schaduw van de wind’ is een bijzonder, intrigerend en mysterieus verhaal dat onder je huid kruipt en je niet loslaat. ⭐: 4 Wat heb ik genoten van dit boek! In het begin moest ik er even in komen en was ik sceptisch vanwege mijn hoge verwachtingen, maar toen het verhaal eenmaal op gang was… Eerlijk gezegd werd ik elke ochtend wakker met dit boek in mijn hoofd, zo zeer had het me in zijn greep. Er worden telkens nieuwe vragen opgeroepen en er zijn interessante ontwikkelingen die je nieuwsgierig houden. Carlos Ruiz Zafón weet hoe hij moet schrijven. Zijn authentieke woord- en taalgebruik vond ik prachtig: mooie zinnen, het ademt mystiek en was enorm beeldend. Ik waande me in Barcelona in de jaren 40-50 en voelde die sfeer. Het was enorm immersive en zoog me telkens in het verhaal. De personages heb ik in mijn hart gesloten, vooral eentje die rond blz. 91 zijn intrede maakt, dus daar zeg ik niets over. De chemie van dat personage met de hoofdpersoon vond ik chef’s kiss. Van hun scènes en conversaties genoot ik met volle teugen. Ook merk je dat de mensen in die tijd voor elkaar klaarstonden, dat was mooi om te lezen. De reden dat ik het geen 5 sterren geef, is omdat er wat dingetjes waren die ik niet helemaal perfect vond. Zo was er een personage dat eigenlijk niet echt een functie had, waardoor ik na het lezen een beetje met een raar gevoel zat van ‘hmm, en waarom zat die in het boek?’. Ook werd aan het einde een hoop onthuld in de vorm van een lange brief. Het was geen infodump, maar het haalde me op een gegeven moment wel een beetje uit het verhaal, omdat je 100 pagina’s niet meer bij het hoofdpersonage bent. Dat stuk had wat mij betreft wat korter gekund – al vond ik het ondanks dat toch interessant om te lezen. Die dingen deden echter absoluut geen afbreuk aan het boek. Het blijft wat mij betreft kneitergoed en ik raad het zeker aan!