Jij en ik

Willa Sutter is een veelbelovende voetbalster op de universiteit. Doordat ze veel traint en wedstrijden speelt, mist ze lessen waardoor ze in de problemen komt met het vak bedrijfseconomie. Ze mag van de docent aantekeningen gebruiken maar dan moet ze die wel lenen van Ryder Bergman. De iet wat vreemde, maar sexy, medestudent die eruit ziet als een houthakker. Ryder negeert haar en dit is het startsein voor een over-en-weer plaagspelletje. Ze noemen zichzelf frenemies, maar komen er achter dat haat en liefde erg dicht bij elkaar liggen. ‘Hij ruikt naar een kerstboom waarbij de restjes sneeuw nog op de takken de liggen.’ Wat is dit een ontzettend leuk boek. De plagerijtjes tussen Willa en Ryder zijn leuk en plezierig om over te lezen. De vonken die over en weer vliegen zijn leuk en met vlagen schattig (hoe verder je leest, hoe minder schattig het is hehe). Naast deze leuke elementen bevat het boek ook meerdere verdrietige en levensechte verhaallijnen. Beide personages maken een lastige tijd door en beide gaan nog een lastige tijd tegemoet. Willa en Ryder laten elkaar in hun waarde en er is tijd en ruimte voor hun pijn. Doordat de verhaallijnen zo ontzettend echt aanvoelden, voelde dit verhaal in het algemeen heel echt, rauw en realistisch. Je leest het verhaal afwisselend vanuit Ryders of vanuit Willa’s perspectief en dat houdt de afwisseling er lekker in. Naast de verdrietige verhaallijnen, grapjes over een weer, vonken over en weer en een flinke dosis sport bestaat het boek ook gewoon uit hele mooie en leuke zinnen. ‘Ik mis het gevoel van de herfst. Ik mis de natte bladeren die samen een glad tapijt onder mijn voeten vormen. Ik mis de kou waardoor mijn neus roze wordt en mijn longen branden tijdens het hardlopen in de sneeuw. Ik mis het donker, hoe vreemd dat misschien ook klinkt. Ik mis kaarsen en haardvuren waarvoor je met een boek gaat zitten zodra de zon onder is na het avondeten.’ Ik vind dit boek echt een aanrader en is zeker een favoriet geworden, ik verheug me ontzettend op de volgende delen!