Volwassen fantasy debuut

Bedankt uitgeverij Luitingh-Sijthoff voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie! Kel is een wees, en wanneer hij vanuit het weeshuis wordt meegenomen door een Castelwachter, verandert zijn leven voor altijd. Er wordt hem, na een test, gevraagd of hij de prins zijn Zwaardvanger wil worden. Dit betekent dat Kel eigenlijk als een soort dubbelganger voor prins Conor fungeert. Alles om prins Conor veilig te houden. Zijn doel en taak in het leven is namelijk de prins in leven te houden. Letterlijk zwaarden vangen. Naast Kel volgen we Lin. Lin is de eerste vrouwelijke arts binnen haar volk, de Ashkar. Hun volk bezit nog een beetje magie, waardoor ze gevreesd worden en in een soort kamp wonen. Niet om hen veilig te houden, maar om de schijnveiligheid voor de buitenwereld op te houden. Een mislukte moordaanslag op Kel brengt de verhalen van Lin en Kel samen. Langzaam ontdekken ze allebei dat Castellaan veel geheimen heeft en langzaamaan beginnen ze hier deel van uit te maken. Oh, jongens, ik wilde dit verhaal zo graag 5 sterren geven. Ik ben gek op fantasy en heb The Mortal Instruments verslonden. Echt één van mijn favoriete series. Daarom ging ik ook met hoge verwachtingen dit boek in en helaas maakt Clare deze verwachtingen niet waar... Het boek is traag en bevat soms zelfs taaie stof. Met een proloog van 30 pagina's moest ik het eigenlijk al zien aankomen, maar ik had nog goeie hoop. Helaas kon ik echt pas op bepaalde momenten van het verhaal genieten. Er gebeurde namelijk vrij weinig, en als er wat gebeurde of als de snelheid van het verhaal iets omhoog ging, was dit maar van korte duur. De personages vond ik naar mijn mening wel interessant, maar bleven nog vrij aan de oppervlakte. Hun keuzes begonnen soms wat onduidelijk te worden. Ik begreep waar Clare naartoe wilde, maar het kwam er soms niet helemaal uit. Toch vond ik de dubbele perspectieven erg prettig. De wereldbouw, schrijfstijl, humor, en elementen zijn prachtig - en hier heb ik ook echt van genoten (wat schrijft deze vrouw beeldend en mooi!), maar de verhaallijn is dat niet. Het wist me niet genoeg vast te houden en was op bepaalde momenten zelfs saai. Ik moest echt door het begin ploeteren, en dat vond ik ontzettend jammer. Toen ik eenmaal over de helft was en het verhaal wat spanning begint op te bouwen, begon ik er echt in te zitten. Pas toen dacht ik: dit is waarom ik fantasy zo leuk vind, en eigenlijk ook waarom ik politiek gekonkel - dat echt de bovenhand heeft in dit verhaal - minder leuk vind. Aangezien Clare zo'n ervaren auteur is, is het zonde dat de potentie er niet uitkwam en dat het boek eigenlijk te lang aanvoelde. Ik hoop oprecht dat deel 2 een andere richting opgaat, omdat ik wel echt geïntrigeerd ben door de wereld van Castellaan en de fantasy-elementen top vond. Het verhaal staat alleen nog in de kinderschoenen.