Een prachtig verhaal!

Beoordeling: 4 uit 5 sterren Samenvatting: Sam en Sadie, jeugdvrienden uit de jaren ’70, ontmoeten elkaar in de jaren ’80 weer in de metro, dan allebei student. Na een wat stroef begin, krijgen ze eindelijk wat beter contact en komen ze erachter dat ze allebei nog steeds een passie voor gamen hebben, net als vroeger. Ze besluiten samen een game te gaan maken en kijken wel waar dat op uit loopt… Dit boek vertelt het verdere verhaal van deze twee vrienden en hoe hun leven soms anders loopt dan gepland. Er komen heftige, maar zeker ook ontroerende en mooie thema’s aan bod. Recensie: Ik wil eerst over de cover zeggen dat ik hem echt prachtig vind in het kleurengebruik en daarnaast ontzettend betekenisvol wat betreft de achtergrondafbeelding (no spoilers). Er is echt over nagedacht en daar hou ik van. De schrijfstijl van dit boek is heel erg mooi, maar vrij langzaam. Persoonlijk ben ik daar nooit zo’n fan van, maar bij dit boek was echt heel goed gebruikt. Het verhaal verliep niet sneller dan het had moeten gaan, alles werd goed beschreven en er werd ruimte gelaten om te reflecteren op de tekst. De tekst was daarnaast niet te complex, zoals je misschien bij dit soort teksten wel kan verwachten, dus je kan wel lekker doorlezen. De personages waren erg goed uitgewerkt en voelden ook levensecht aan. Ik kon me heel erg goed verdiepen in hun gedachten en emoties en dat creëerde een extra laag in dit verhaal. Naast de geschreven tekst was er namelijk ook nog de interpretatie van gevoelens die je koppelt aan een gebeurtenis en dat zorgde voor veel meer diepgang in de tekst. Wat ik wat jammer vond betreffende de vertelperspectieven is dat er best wat gaps bleven tussen de karakters. Ik begrijp dat dit vooral gedaan is om te benadrukken dat de personages zelf niet zo goed wisten wat ze met hun gedachten en gevoelens aan moesten en dat ze het er misschien helemaal niet over wilden hebben, maar het zorgde bij mij voor wat irritatie. Ik miste op sommige stukken net iets te veel informatie van vooral Sam. Daarnaast vond ik dat de heftige thema’s heel bijzonder en goed zijn neergezet. Het zijn niet de standaard ellendige verhalen die zijn benoemd, maar echt wel bijzondere gevallen. Wat ik zo mooi vond was Markx zijn scène (if you know, you know. Ik ga niet spoilen). Ik vond het zo ontzettend mooi om vanuit zijn perspectief te lezen en toch voldoende informatie te krijgen. Ook vond ik het heel mooi om te lezen hoe Sam omgaat (en ook niet omgaat) met zijn aandoening en wat voor impact dat heeft op zijn leven. Het neerzetten van deze thema’s zorgt, denk ik, voor herkenbaarheid en ik hoop ontzettend dat het wat bewustzijn gaat creëren bij mensen voor in de echte wereld. Als laatste wil ik zeggen dat ik, ondanks dat ik niet game, het wel heel erg leuk vond om de ‘evolutie van de game’ zo een beetje mee te krijgen. Ik ben zeker wel geïnteresseerd in literatuur, media en games en de effecten daarvan op mensen, maar ik heb alles uit de vorige eeuw helemaal niet meegemaakt. Om het zo te weten te komen, fascineert me ontzettend. Conclusie: Zeker een aanrader! Dit is echt een heel mooi boek en heel sterk neergezet. De beschrijvingen zijn goed, de personages zijn realistisch en het verhaal heel bijzonder.