hoe vermoord ik mijn familie

Thema’s: levensverhaal, familie, vrienden Content warnings: moord, bloed, alcohol- en drugsgebruik, slechte familierelaties, rouw, overlijden ouder - Hoewel ik heel veel zin had in dit boek, viel het voor mij wat tegen. Ik vond de schrijfstijl eigenlijk niet fijn en dat was voor mij het grootste obstakel tijdens het lezen van dit boek. Het boek heeft veel erg lange hoofdstukken (van echt 50 pagina’s), waardoor het me telkens erg veel moeite kostte om het boek ‘even’ op te pakken als ik een kwartiertje of halfuurtje over had, omdat ik dan iedere keer bang was dat ik het hoofdstuk niet uit kreeg. Daarnaast was het tempo van het verhaal voor mij heel erg traag, waardoor ik snel mijn interesse verloor. Er zijn heel erg veel details - voor mij echt niet allemaal relevant - wat het plot zelf ook nogal vertraagde. In de media is veel voorbij gekomen dat dit boek erg humoristisch en satirisch is, wat naar mijn mening ook heel erg tegenviel. In het begin was dit inderdaad ook zo en kreeg ik ‘orange is the new black’-vibes, maar dit verdween ook erg snel. Her en der zaten er echt wel satirische opmerkingen in het verhaal, maar ik vond de algemene toon vrij deprimerend (wat ook wel logisch is, gezien het motief van de hoofdpersoon). De verhaallijn zelf was wat onrealistisch, maar wel heel erg origineel - en het werd in het laatste hoofdstuk een stuk realistischer, maar dat mag je zelf lezen. Ik vond het erg interessant om de handelingen van de hoofdpersoon te lezen en begrijpen in het licht van het motief. Daarnaast vond ik het heel erg goed dat de auteur de thema’s van ‘alleenstaande ouder’, ‘ouder uit de picture’ en ‘overlijden van een ouder’ heeft verwerkt in het plot. Dit zijn erg serieuze problemen in de maatschappij en zijn op zo’n meeslepende manier verwerkt in het verhaal dat ik er echt wel wat van heb geleerd. Mocht je geïnteresseerd zijn in complexe familierelaties, verhalen over rouw en een wat duisterdere versie van ‘Orange is the new black’, zou ik dit boek zeker een kans geven.