Een spannend en realistisch verhaal

SPOILER WARNING: AAN HET EINDE VAN DEZE REVIEW STAAN DE TRIGGER/CONTENT WARNINGS EN DEZE GEVEN METEEN OOK SPOILERS VOOR HET VERHAAL Beoordeling: 4 uit 5 sterren Samenvatting: Josephine, Lucy en Isolde zijn met zijn drieën gezellig op vakantie in Spanje en willen daar lekker feesten en helemaal nergens aan denken. Dit gaat allemaal best prima, totdat Josephine op een dag verdwenen is, haar lichaam wordt gevonden aan de kust van de klif naast de camping en het gigantisch op de voorpagina van de krant komt te staan… Uiteraard zijn Lucy en Isolde de eerste aanspreekpunten voor de politie en zij worden dan ook meegenomen voor verhoor. Gaat de politie erachter komen wat er is gebeurd of blijven we voor altijd in het diepe? Schrijfstijl & vorm: Zoals alle boeken van Daniëlle Bakhuis die ik heb gelezen, leest deze ook weer geweldig snel en goed weg. Niet alleen is de schrijfstijl heel fijn, maar het verhaal is ook zo spannend geschreven met cliffhangers achter ieder hoofdstuk, dat je zo ongeveer wordt gedwongen het in een ruk uit te lezen. De afwisseling tussen ‘gewone’ proza tekst en stukken interview draagt ook zeker bij aan deze vlotte leessnelheid, omdat je constant nieuwe informatie vanuit nieuwe perspectieven krijgt en dus zelf al kan gaan puzzelen. Verder vind ik de data en tijden ook echt een toegevoegde waarde hebben, omdat je zo een goede reconstructie kan maken van ‘de laatste uren van Josephine Donkers’ en je zelf ook echt het gevoel hebt in een detective/politieonderzoek te zitten. De afwisseling tussen de verschillende perspectieven en pas op het einde die van Josephine bouwt ontzettend veel spanning op en maakt ook dat je blijft lezen tot je het antwoord hebt gevonden. Plot: Ik heb echt ontzettend genoten van dit verhaal. Van de herkenbaarheid van een vakantie met vrienden tot aan de spanning van het ‘whodunit’ vraagstuk. In een kortverhaal blijft het natuurlijk altijd lastig om de setting en de karakters optimaal uit te werken, omdat je daar maar heel weinig ruimte voor hebt in vergelijking met de verhaallijn. Toch vind ik dat dat in deze erg goed is gedaan. Oke, misschien waren de karakters niet heel erg onderscheidend, maar de herkenbaarheid van de situatie maakt wel dat je een goed beeld kan krijgen van de karakters en hun eigenschappen. De world building krijg je stukje bij beetje mee en uiteindelijk heb je dus een nagenoeg compleet plaatje van de camping. De verhaallijn vond ik ook ontzettend goed uitgewerkt. Zoals ik al meerdere keren heb geschreven, de opbouwende spanning was wel echt mijn meest favoriete onderdeel. Niet alleen de cliffhangers, maar ook de woordkeuze en het opzettelijk weglaten van informatie hebben daar allemaal aan bijgedragen. Het verhaal was niet chronologisch, niet rechtlijnig en niet alle informatie wordt zomaar gegeven. Als lezer word je uitgenodigd om mee te denken in het onderzoek en constant actief te zijn. Conclusie: Dit boek is echt een van de betere kortverhalen die ik heb gelezen. Er is mysterie, drama en ongemak en dat zit allemaal verweven in het verhaal, zonder dat het letterlijk beschreven wordt. Daniëlle Bakhuis weet de boodschap goed over te brengen en ik was echt helemaal in shock na het lezen van het einde. De thema’s zijn belangrijk, maar vooral herkenbaar voor de doelgroep, wat het verhaal heel toegankelijk maakt. Kortom, echt een goed boek! SPOILERS: Trigger/Content Warnings: zelfmoord, ongewenste zwangerschap, traumatische jeugd, overmatig drankgebruik door jongeren