Liefdesmedium uit vervlogen tijden

Hoe vind je de liefde van je leven zonder Tinder of datingwebsites? Wetenschapsjournalist Mark Traa geeft in Steeds blijf ik u beminnen een interessant inkijkje in het liefdesmedium van weleer: de krant. Tegenwoordig kijkt niemand er meer van op als je uitweidt over je online datingavonturen, of je laatste verovering uit de kroeg. Je zou haast vergeten dat het honderd jaar geleden onmogelijk was om zomaar op iemand af te stappen, en openbaar flirten was helemaal uit den boze. Moest je dan simpelweg genoegen nemen met een liefje uit de nabije omgeving? Per toeval stuitte Traa op het medium waarmee mensen aan dit strikte liefdesspel probeerden te ontsnappen. In oude kranten vond hij een aantal advertenties en liefdesoproepen. Een nieuwe verslaving was geboren. Al snel zocht hij naar meer oproepen van mensen die op deze manier hun levensgezel zochten, of een berichtje plaatsten om heimelijke ontmoetingen te regelen. De meest opmerkelijke, grappige en ronduit liefdevolle zijn gebundeld in Steeds blijf ik u beminnen. Traa geeft in zijn inleiding al aan dat na het lezen van zo’n oproepje, je fantasie meteen met je op de loop gaat. Wat is er aan een berichtje voorafgegaan? En hoe zou het zijn afgelopen? Het is niet zo vreemd dat deze vragen steeds komen bovendrijven, vooral bij algemene berichtjes als deze: ‘de jongedame, die vrijdagmiddag omstreeks 3 uur een boekwinkel op het Damrak inging en toen een heer ontmoette, die er uitkwam en omkeek, vraagt of die heer genegen is nader kennis te maken.’ Zouden deze twee elkaar gevonden hebben? Naast het in contact komen met die ene leuke man of vrouw, springen vooral de clandestien geregelde afspraakjes en wanhopige liefdeskreten in het oog. ‘U.U. Kom laatste; 16de. Haal mij niet af; zet deur op kier; brand geen licht in gang. Heerlijk vooruitzicht.’ Of: ‘Snoes! Slechts een brief! Ge zijt toch niet ziek of van gedachten veranderd? Laat mij toch niet langer in pijnlijke onzekerheid en schrijf eens spoedig.’ De berichtjes die Traa heeft verzameld, bieden dus een rechtstreeks inkijkje in de liefdesperikelen van onze voorouders. Mij doen de oproepen vooral terugverlangen naar een tijd waarin mensen nog moeite staken in het edele liefdesspel. Zouden zij hebben kunnen vermoeden dat we tegenwoordig met een enkele klik of swipe mensen af- of goedkeuren? Gelukkig kunnen we met dit boekje, tussen het scrollen op de datingpagina’s door, af en toe ontsnappen naar de datingperikelen uit vervlogen tijden.