Veruit het meest interessante boek dat ik ooit al gelezen heb.

De Maagd Marino, Veruit een van de meest interessante boeken die ik ooit gelezen heb. Deze psychologisch ingewikkelde thriller zet je echt aan het denken en stelt je voor geen seconde teleur. Men begint niet rustig, men valt direct met de deur in huis. Marino heeft, met toestemming, een oude sekspartner gedrogeerd, de penis geamputeerd en de keel overgesneden. Niet niks voor de eerste pagina’s van een nieuw boek denk je dan. De penis bewaarde hij in zijn diepvries waarvan hij de volgende weken nog kon snoepen en de rest van het lichaam begroef hij in zijn tuin op een afgesproken plek met de nu dode man, Bruno. Je zit nu aan pagina 15 ongeveer en je zit al met duizenden vragen in je hoofd. Wie zijn die Marino en Bruno? Waarom hebben ze deze afspraak gemaakt? Wat was hun drijfveer? Hierop komt allemaal een antwoord in de rest van het boek. Na een duidelijk beeld over de gebeurde feiten te hebben gekregen, probeert men wat extra duidelijkheid te scheppen. Het is de geest van het hoofdpersonage Bruno die ons doorheen het verhaal leidt. Hij geeft de inmiddels in gevangenis zittende Marino, de taak om hun verhaal op te schrijven. Tegen niemand vertelde hij het hele verhaal, ook niet tegen zijn advocate Eveline Tits. In de volgende hoofdstukken krijgen we meerdere verhalen door elkaar. Men begint met enkele gesprekken die de geest van Bruno en Marino hebben in de gevangenis over die ene opdracht. Dan keert men terug naar het verleden, je krijgt een beschrijving van de jonge Marino. Je leert over zijn thuissituatie, over zijn relatie met zijn ouders en over Marino zijn persoonlijkheid zelf die aanleidingen kan geven naar waarom hij gedaan heeft wat hij heeft gedaan. Anderzijds krijg je de gesprekken tussen hem en zijn advocate en ergens daartussen wordt er nog eens het verhaal van de literatuurdocent Bruno bij geschoven. Tussen deze verhaallijnen wordt er constant gewisseld, ook niet altijd in chronologische vollogorde. Dit vond ik heel mooi gedaan van Petry, je bleef er aandachtig door want je moest zelf alle puzzelstukjes nog aan elkaar gaan nieten voor je het verhaal kon begrijpen. Elke keer kreeg je een beetje extra informatie over deze personages mee die telkens zeer belangrijk voor het verhaal bleken te zijn. Nauwelijks kwamen er stukken in het boek voor waarvan ze later niet belangrijk bleken te zijn, elk detail zorgde voor een betere verklaring voor het verhaal. De structuur zat prachtig in elkaar en liet telkens de juiste hoeveelheid informatie vrijkomen bij het lezen. Je bleef je vragen stellen, soms kwamen er zelf vragen bij maar er werd ook geantwoord op eerder gestelde vragen waardoor je verder wou blijven lezen om de rest van de vragen die in je hoofd rondspookte te kunnen oplossen. Over het algemeen was het een heel vlot boek om te lezen. Doordat je constant naar antwoorden opzoek ging bleef je makkelijk doorlezen. Ook de prachtige structuur van het verhaal maakte het niet te eenvoudig waardoor je moest blijven nadenken en aandachtig bleef. Door de precieze beschrijvingen die Petry gebruikte kon je je helemaal inleven in het verhaal. In één zin, een heel geslaagd boek.