Het blauwe uur

In Tate Modern in Londen is een kunstwerk van Vanessa Chapman te zien, een beroemde – sommigen zouden zeggen beruchte – kunstenares. Vlak na de opening van de tentoonstelling ontvangt het museum een verontrustend bericht: een zeer vooraanstaand forensisch antropoloog claimt dat in het kunstwerk gebruik is gemaakt van een menselijk bot. En dat terwijl de notoir ontrouwe echtgenoot van de kunstenares twintig jaar geleden op mysterieuze wijze is verdwenen… Conservator James Becker reist af naar de Schotse kust om de waarheid boven water te krijgen. Vanessa's nalatenschap wordt beheerd op Eris, een geïsoleerd eiland dat alleen met eb bereikbaar is. Ga je erheen, dan kom je er de komende zes uur niet meer weg. Ligt de waarheid op het eiland begraven? Het blauwe uur is een thriller dat meer naar een roman neigt. Het verhaal speelt zich af op Eris eiland. Het verhaal is bijna een filmscript maar heeft weinig diepgang. Er zitten zeker wel mooie passages in maar ik had echt moeite om in het verhaal te komen. Het wordt ook nergens echt spannend. Bij een thriller wil ik op het puntje van mijn stoel zitten. Dat gebeurde helaas niet. Ik had al vrij snel door wie de dader was. Een enkele keer een verassingselement, maar daar werd dan ook niet op voortgeborduurd.