Hoop

Amanda Berry en Gina De Jesus vertellen in hun eigen woorden hoe zij tien jaar lang opgesloten, verkracht en gemarteld zijn door Ariel Castro. Daarbij geholpen door de journalisten Mary Jordan en Kevin Sullivan. Zij hebben de zaak intensief gevolgd, politierapporten gelezen en met experts gesproken. Maar het allerbelangrijkste met de meisjes zelf, dit zo respectvol en integer dat zij bereid waren hun verschrikkelijke verhaal te vertellen. Ook wordt er in het boek aandacht besteed aan de jeugd en het gezin waar de dader uitkomt. De gezinssituatie van Amanda en Gina wordt ook beschreven. Amanda besluit van haar werk naar huis te lopen en niet te wachten op haar zus zoals ze altijd doet. Er stopt een auto en de bestuurder vraagt of zij een lift wil, in een flits ziet zij een schoolvriendinnetje zitten loopt om de auto heen en stapt in, het andere meisje is dan weg. De dader brengt haar naar zijn huis. In een kamer ligt een meisje te slapen, hij vertelt dat dit zijn huisgenoot is. Hij verkracht haar en zij wordt naar de kelder gebracht en met een zware ketting aan de radiator vastgezet. Amanda krijgt nauwelijks te eten en te drinken en wordt meerdere malen per dag verkracht. Een jaar na de ontvoering van Amanda overkomt Gina hetzelfde verschrikkelijk lot. De ontvoerder blijkt de vader van een vriendin te wezen dus zij gaat gewoon mee als haar een lift wordt aangeboden. In het begin zien de vrouwen elkaar nauwelijks, later iets meer maar de ontvoerder zet ze tegen elkaar op. Amanda houdt op allerlei papiertjes van de pizza,s en hamburgers een soort dagboekje bij en verstopt dat goed zodat het niet gevonden kan worden. De ( huisgenote) blijkt een derde meisje te zijn. De meisjes vertrouwen en wantrouwen elkaar maar proberen er toch iets van te maken. Dan raakt Amanda zwanger. In de kamers van de meisjes staat wel een tv. zodat zij van het begin af hebben kunnen zien hoe hun families op zoek zijn en nog steeds alles in het werk stellen om hen te vinden, zelfs na jaren. Wat een kracht, doorzettings vermogen, moed, hoop en verdriet staat er in dit boek. Zowel van de meisjes als van hun familie. Maar ook de overlevingsdrang raakt je diep. Het is een prachtig geschreven ontroerend boek om te lezen, ook al is het onderwerp in en in verdrietig