Ik mis de spanning 2,5**

David Klaver- de bijbelsmokkelaars Rond de val van de Berlijnse muur smokkelen Tinus en Betty bijbels. Het is een gevaarlijk spel. De communisten zullen ze goed straffen, als ze het stel betrappen met honderden bijbels in hun bezit. Op een moment worden ze betrapt en is het over en uit. ( Hoe dat is gegaan, kom je pas aan het eind van het boek achter, de auteur werkt daar langzaam naar toe). Als ze jaren later op vakantie gaan en op hun cruischip een van de officieren, die achter hun aan zat, aan boord zien, komen alle gevoelens van hun smokkelperiode weer naar boven. Stap voor stap beleef je hun missie voor God mee. De tijdlijn, moet je hierdoor wel goed in de gaten houden, omdat ze dus steeds vanuit het heden, terugdenken. Het monster uit hun verleden, daar willen ze niets meer mee te maken hebben. Het is interessant om te zien, hoe deze mensen op Missie gaan voor hun geloof. Wat doet het met hun zenuwen, jaren later? Het zijn zeer gelovige mensen, die zo nu en dan wel hun twijfels hebben over gebeurtenissen in hun verleden. Toch is hun geloof rotsvast. Dingen die Tinus heeft meegemaakt in zijn kinder en jeugdtijd, zouden elk geloof doen wankelen. Het boek is verdeeld in 4 delen. Het heeft met de bijbel te maken. Ik ben zelf niet gelovig, dus dit boek was geen boek, dat ik snel uit heb gelezen. Ik kon me niet in het verhaal verliezen. Ik had een spannende roman verwacht, maar het is meer een reis door het leven van twee mensen geworden, voor, tijdens en na hun missie. Ik had moeite om in het verhaal te komen en te blijven. Dat is altijd jammer. Maar het kan gebeuren, dat een boek gewoon niet je ding is. De schrijfstijl lag me niet. Het is af ent toe deftig en er staat veel Duits in. Duits moet je wel kunnen lezen en begrijpen. Dat kan ik, maar ben er niet zo heel goed meer in, en dat haalt mij dan ook uit het verhaal. Ik denk dat het voor veel mensen wel een boek is, waar ze zich in kunnen vinden, of dingen in herkennen, zeker als je gelovig bent. Ik ben altijd op zoek naar spanning of een emotionele band met één van de personages…. en die kon ik niét vinden of voelen. Het is dan ook moeilijk om sterren te geven of een cijfer. Maar ik geef het een 5. Dat zijn nog geen 3***.