Leuk concept, maar wat oppervlakkig uitgewerkt

In ‘De laatste dans’ wordt Freydes grote droom werkelijkheid: ze wordt toegelaten tot de koninklijke dansacademie. Helaas gooit de geest van een overleden ballerina roet in het eten: zij neemt bezit van Freyde. Hoewel ik het een leuk concept vond, denk ik dat het verhaal op een spannende manier uitgewerkt had kunnen worden. Al in de proloog weten we wat er met de ‘geest’ is gebeurd en dat deze voor Freydes black-outs zorgt. Het verhaal had een stuk mysterieuzer kunnen worden als we daar samen met de hoofdpersoon achter waren gekomen. Daarnaast heeft dit natuurlijk een enorme weerslag op het personage. De vraag of zíj echt van ballet houdt of dat de ziel van de overledene dat doet en haar zo gevormd heeft, is een echte identiteitsvraag die wel even kort wordt aangestipt, maar waar Freyde verder helemaal niet mee worstelt. Jammer, want dit had haar als personage meer diepgang gegeven. Daarnaast houdt ze het geheim door het hele verhaal voor zich, terwijl het juist interessant was geweest om te zien hoe haar omgeving hierop reageerde. Ook hiermee had spanning en diepgang gecreëerd kunnen worden en dat was dus ook een beetje een gemiste kans. Verder las het boek wel lekker weg en heeft Ceyyens een prima schrijfstijl. Het einde vond ik erg gewaagd – ik kon het wel waarderen, maar ik kan me voorstellen dat anderen dat niet doen. Ik vond het in elk geval een mooie twist!