Het laatste voorjaar

Blij verrast was ik dat er een nieuw boek van Minke Douwesz uit kwam. De vorige twee boeken hadden me helemaal in hun greep. De honger om steeds door te willen lezen, de personages die onder je huid kruipen. Dit heb ik nu gemist. Het kabbelt wat voort, het was moeilijk om mijn aandacht bij te houden, ik dwaalde steeds af. Er zit weinig tot geen spanning in. Het is wel een actueel boek, politiek gezien, onderwijs, stikstof, een kijkje in Oekraïne van vlak voor de ellende waar ze nu in zitten. Maar toch, ondanks dat ik me in veel gedachtengangen kon herkennen kwam ik er niet in, het wist me niet te pakken. Jammer.