Isisgeheim met een bijsmaakje

Een eerste samenwerking met Cultuurhistoricus Jacob Slavenberg levert Het Isisgeheim op. Wederom een verantwoorde thriller met historische binding en een religieuze connectie. Dit keer niet over christendom of een inheemse religie, maar de Irisverering uit het oude Egypte. In een geleend beeldje van de Isis godin blijkt een eeuwenoud papyrus document verborgen. Daarop een recept voor een geestverruimend goedje. De kracht van dit goedje is dat het een permanente staat van opperste gelijkzaligheid veroorzaakt en niet zoals met alcohol drugs, paddo's en andere goedjes van tijdelijke aard is. Uiteraard zijn er kapers op de kust die zich met dit middel ongekend kunnen verrijken of juist een macht uit oefenen. De Italiaanse conservator Arianna ontdekt het strookje papyrus en roept de hulp in van collega Thijs. Ook anderen worden geraadpleegd. En je kan op je vingers natellen dat dit dus fout gaat.... Arianna en Thijs ontwikkelen een sterke band na aanvankelijk wat terughoudendheid. Het document wordt gestolen, het tweetal krijgt door elimineren, deduceren etc een vermoeden en komen er achter dat de ontvreemder -eveneens een collega- halsoverkop naar Oxford is afgereisd. Daar heeft hij contacten met een duistere sekte die het goedje voor eigen gebruik en gewin wil exploiteren. Zo ontstaat een wedloop om het geheel wederom in handen te krijgen, te ontcijferen etc. Windmeijer beschrijft het in zijn inmiddels gekende vlotte stijl, niet hoogdravend, met voldoende vaart en spanning. Daarbij geeft hij achtergronden over de Isiscultuur, geestverruimende middelen in culturele context etc. Verschil met eerdere boeken is dat het aandeel hiervan duidelijk is vergroot. Een gevolg van de samenwerking met Slavenburg? Het stoort echter niet en wordt nergens overdadig. Dat is wel het geval bij de te nadrukkelijke en de niets toevoegende beschrijving van de (liefdes)relatie tussen de twee collega's en hoofdpersonen Arianna en Thijs. Het moet geen romcom worden heren...