onderhuidse humor

De Vliegende Hollander is een thriller maar naast de spanning die Van Pamelen weet weer te geven, is hij tevens een woordkunstenaar. Anagrammen, palindromen, maar ook subtiele vertalingen, multi-interpretabele woorden en zinnen... en een gezonde dosis cynisme. Het verhaal over professor Huizinga leest vlot weg. De hoofdstukken zijn kort, soms ultra kort, maar dat bevordert de leessnelheid. Af en toe doet van Pamelen zich voort als een Hollandse Dan Brown met zijn cryptologie. Dat komt wat geforceerd over, terwijl zijn taalgebruik en zijn woordkunsten al voldoende op zich zijn. Wat zwak en onbevredigend vond ik de uiteindelijk plot. Toch zal dit niet van Pamelens enige boek blijven dat ik van hem wil lezen