Niet het beste boek van Simone van der Vlugt

Een thriller die niet in sneltreinvaart geschreven is, maar juist een heel rustige opbouw heeft. Ik vond het niet een hele spannende thriller. Nu heb ik dat al snel, dus daar kan het ook aan liggen. Er is in dit boek meer ruimte voor de personages, dan de moorden die plaats vinden, en voor het verhaal rondom hen. Geen ijzersterke thriller, wel een aardig verhaal. Ik dacht al vrij snel zeker te weten wie de dader was in dit verhaal, maar dat bleek niet te kloppen. Dat vond ik wel sterk aan het boek. Nadine is een alleenstaande moeder die samen woont met haar puberdochter Marielle. Ze werkt op de redactie van een krant maar is haar levenlang al bezig met het schrijven van een boek. Tot nu toe is er geen enkele uitgever geweest die brood in haar werk zag, en daarom heeft ze zich ingeschreven voor een schrijfcursus. Met een aantal cursisten is Nadine contact blijven houden, en met een aantal zelfs een warme vriendschap opgebouwd. Wanneer de stad waar Nadine woont wordt opgeschrikt door een moord op een jonge vrouw, zet dat het leven van Nadine op zijn kop. Nadine maakt zich vooral zorgen om haar dochter wanneer die alleen op stap gaat, maar zij is ook verontrust omdat het slachtoffer op Nadine lijkt