Indringend verhaal van een ernstig ziek meisje

Een jeugdboek met een zwaar thema, maar oh zo mooi beschreven. Ook voor volwassenen een aanrader om te lezen. Terecht dat dit boek bekroond is met de zilveren griffel. Het is een indringend, rauw en eerlijk geschreven verhaal dat wel even binnen komt. De dertienjarige Belle is ernstig ziek en houdt een dagboek bij waarin zij haar leven, haar gevoelens en gedachten beschrijft. Ze richt haar dagboek aan haar moeder omdat Belle vermoedt dat zij de eerste zal zijn die het dagboek zal vinden wanneer Belle er niet meer is. De dagen van Belle zijn een aaneenschakeling van ziek en moe zijn. Te moe om met haar bezoek te praten. En bovendien moet ze vaak om een " bak " roepen omdat ze vreselijk moet overgeven. Belle irriteert zich aan haar bezoek, aan de medelijders die zo met haar hebben te doen en bij haar bed komen huilen. Haar beste vriendinnen van wie zij het idee heeft dat ze bij Belle langs komen omdat dat nu eenmaal moet. Want aan Belle is allang geen plezier meer te beleven, dat weet ze zelf ook wel. De enige die altijd zichzelf blijft is opa. Dat is iemand die altijd mag komen. Haar leven speelt zich nu af in een ziekenhuisbed. Af en toe blikt Belle terug op haar leven, toen haar ouders nog bij elkaar waren en zij het hardst kon rennen van de klas