Omdat verdriet liefde is…

‘Lievelingsverdriet’ van Thaïs Vanderheyden, je kent haar vast wel van de Spiekpietjes, de Pixies of Bas en Klara of de vele boeken waar ze het over kunst heeft, is een wondermooi prentenboek over het verwerken van verdriet. Op één of andere manier heb ik de voorbije weken veel boeken gelezen over troost, rouw, verdriet en hoe er mee om te gaan. Er was geen aanleiding toe, het gebeurde gewoon, nét zoals verdriet en rouw je ook in het échte leven vaak overvalt. Voor kleine kinderen is het verlies van een dierbare niet altijd eenvoudig te begrijpen. Er zijn in de loop der jaren al veel mooie boekjes verschenen rond dit thema en deze van Thaïs zal zeker een vaste waarde worden in de boekhandel. Het is het verhaal van twee bevriende ezeltjes die de tijd van hun leven hebben terwijl ze samen op pad zijn. Op een dag valt er eentje en blijft die doodstil liggen. Het andere ezeltje weet met zijn verdriet geen blijf en wanneer hij de tranen uit zijn ogen wrijft, ligt er een kei op de plek waar zijn vriend lag. Hij gaat alleen verder op pad maar neemt de kei mee. Eerst is de kei loodzwaar en weegt het verdriet enorm maar naarmate zijn tocht vordert heeft hij een nieuwe deelgenoot en voert hij gesprekken met zijn kei. Maar op een dag is zijn kei verdwenen en schittert er op de bodem van zijn mandje een schitterende diamant… Dit verhaal raakt want het is ook vaak zoals Thaïs het beschrijft: een loodzware last om te dragen, verzwelgen in verdriet en toch verder moeten, een weg zoeken en dan plotseling licht aan het einde van de tunnel zien. Genoeg om verder te kunnen en genoeg om te weten dat verdriet liefde is… Een prachtige aanrader voor in de klas, thuis of gewoon lekker voor jezelf omdat het kan. Vanaf 3 jaar.