Typische Timmers vol humor

Maar echt, dit boek is zo grappig en deed me vooral aan mezelf denken… en ik zal zeker niet de enige zijn. Misschien is het zelfs wel autobiografisch? Enfin, Beer is niet alleen uiterst schattig, hij is ook enthousiast en wie wordt daar nu niet blij van? Beer draagt een bril, maar soms vergeet hij dat en met de bril bovenop zijn hoofd ziet hij soms helemaal niet wat het lijkt. Zo ziet hij een Hert dat hij nooit eerder tegenkwam maar ook een Krokodil, een Olifant en een Flamingo. Hij kan het bijna niet geloven en plots ziet hij zelfs een Slang op een zonnebed liggen. Giraf zegt dat hij helemaal geen Slang is, terwijl hij Beer zijn bril geeft, die bovenop zijn hoofd staat. En dan ziet Beer het, hij is blij om Giraf te zien en vertelt enthousiast wie hij nog allemaal zag. Hij kon het bijna niet geloven… en Giraf ook niet want als ze samen terugwandelen om de dieren zoeken die Beer zag, vinden ze er geen enkel. Geen wonder want hij had zijn bril op natuurlijk en zag de realiteit ipv wat hij wilde zien en geloven… Het einde is écht zo leuk… maar dat moet je zelf ontdekken in het boek. Leo Timmers heeft de kracht om van een simpele gewoonte een fantastisch verhaal vol humor en fantasie te maken. Het nodigt uit om de dingen eens van een andere kant te bekijken, mét of zonder bril. Per ongeluk of niet… Een vrolijk, levendig en geanimeerd verhaal dat zonder meer op z’n minst een glimlach op je gezicht zal toveren en je misschien zelfs doet bulderlachen. En wat is er nu heerlijker dan lachen? Bij de eerste editie zit overigens een klein karton brilletje om de dingen eens met een nieuwe blik te bekijken. Een heerlijke nieuwe, typische en vertrouwde Leo Timmers.