Een mustread

Het leven op een katoenplantage is voor een slaaf een hel, maar helemaal als de eigenaar nog wredere plannen met je heeft. Voor Cora een extra reden om toch te proberen om te ontsnappen. Met behulp van de Ondergrondse Spoorweg, probeert ze uit handen te blijven van haar achtervolgers. Maar het leven buiten de plantage is zeker niet altijd beter, ook komende schokkende gebeurtenissen voort, vol met racisme, haat en wreedheid. Cora is de hoofdpersoon in het boek en volgen we haar in haar vlucht van de plantage. Gedurende de vlucht krijgen we nog wat extra inzichten door verhalen over haar verleden. Daardoor kun je je een goed beeld maken van Cora, maar echt voelen wat zij voelde kon ik niet. Gelukkig maar, want de gebeurtenissen die zij heeft moeten meemaken waren echt gruwelijk. Ik heb het boek met verschillende emoties gelezen, ik was geschokt, verdrietig en dankbaar voor mijn eigen vrijheid. Ik heb ook veel geleerd hoe de slaven zich voelden, nu is discriminatie mij niet onbekend, maar dit ging nog weer veel verder. En het meest schokkende was ook dat men het normaal vond. Gelukkig waren er ook mensen die het niet normaal vonden en met gevaar voor eigen leven de slaven te helpen. Het is een indrukwekkend en ontroerend boek. Het gaat over hoop en liefde. Over de goedheid van de mens, maar ook over de slechtheid die een mens kan hebben. Een mustread.