griezelige horror

Dracul begint in 1854 bij de jonge 7 jarige Bram Stoker. Hij is een ziekelijk kind en wordt door zijn ouders angstvallig binnengehouden. Zijn zus Mathilda is 1 jaar ouder en heeft haar slaapkamer op dezelfde verdieping als hij. Ze zijn erg close. Samen gaan ze dan ook het avontuur aan wanneer er vreemde dingen plaats vinden. Ellen Crone, de nanny van het gezin, lijkt hier deel uit van te maken. In een naburige stad vindt bijna een heel gezin de dood. Bram en Mathilda gaan op onderzoek uit, maar Ellen verdwijnt. Vlak na de miraculeuze genezing van de ziektes die Bram sinds zijn geboorte hebben geplaatst. Jaren later komt Mathilde thuis van een verblijf in Parijs, en weet Bram te vertellen dat ze zeker is dat ze Ellen heeft gezien. Maar ze is in al die jaren geen dag ouder geworden. Toen ik hoorde dat dit boek uitkwam, wist ik dat ik het wilde, nee moest lezen. Ik startte het verhaal op zondag en het liefst was ik blijven lezen tot ik het uit had. Helaas moest er ook nog gewerkt worden. Ik heb genoten van dit prachtige verhaal. Dracul gaat over het leven van de schrijver van Dracula. Maar het lijkt erop dat Dracula gebaseerd is op waargebeurde gebeurtenissen in Brams leven. Vooral als je het nawoord leest. Dit las ik trouwens als eerste, zo nieuwsgierig was ik. Dit zet wel je wereld en denken op zijn kop. Het verhaal wordt beschreven vanuit verschillende perspectieven; het dagboek van Bram, de brieven van zijn zus Mathilda, dagboek van zijn broer Thornley en het dagboek van Vambrey, een bekende van Thornley die al kennis bezit over het occulte en de duistere wezens van de wereld. Deze hoofdstukken worden afgewisseld met hoofdstukken die het “Nu” weergeven. Niet alleen geven de verschillende perspectieven een spannend en wisselend beeld op de gebeurtenissen, maar de “nu” hoofdstukken zorgen meteen van het begin dat je wordt gegrepen door de onderhuidse spanning in dit verhaal. Dracul heeft een geweldig verhaalopbouw. De hoofdstukken uit Brams jeugd vind ik fantastisch om te lezen. Het prikkelt vooral je nieuwsgierigheid. Je leeft echt mee met het zieke jongetje dat de wereld aan zich voorbij ziet trekken. Je wordt heel erg nieuwsgierig naar Ellen. De sprong in de tijd sleept je vervolgens mee naar het meer echte “Dracula” verhaal wat meer overeenkomsten heeft met het verhaal zoals we die kennen. Het boek is vlot geschreven met beeldende omschrijvingen, soms ook grafisch, maar niet echt dingen die mij extreem schokten. Hoe enger en creepier, hoe beter zal ik maar zeggen. In tegendeel, ik heb genoten van de omschrijvingen en ging helemaal in het verhaal op. Het boek heeft net wat minder dan 500 blz, maar je zult je geen moment vervelen. Dracul is een geweldig, eng en creepy verhaal wat me van het begin tot het eind in zijn ban hield. De karakters zijn interessant en boeiend. Je voelt je betrokken bij hen, net of je achter ze staat en zelf alle gebeurtenissen meemaakt. De verschillende perspectieven waaruit Dracul wordt beschreven, dragen bij aan de spanningsopbouw en beeldvorming. Het enige wat ik jammer vind, is dat het verhaal een soort van open einde heeft. Het liet mij met vragen achter. Het nawoord is misschien nog wel het meeste angst gevend, en geeft je nog meer de onderhuidse kriebels. Want, het zou toch niet echt? Nee. Of toch wel?