Prima hervertelling met diepere laag

Persephone is de godin van de Lente, maar haar krachten doen haar geen eer aan. Als ze bloemen of planten aanraakt, verwelken ze direct. Om er niet dagelijks mee geconfronteerd te worden, verhuist ze naar New Athens waar ze zich voordoet als normaal mens, in plaats van de godin die ze werkelijk is. Als journalist probeert ze een eigen bestaan tussen de mensen op te bouwen, tot ze Hades ontmoet, de god van de Dood. Ze trapt in zijn val en zal haar belofte na moeten komen: leven creëren in de onderwereld, want anders zal ze haar vrijheid verliezen. De waarheid rondom haar krachten staan op het punt om onthuld te worden, terwijl haar gevoelens voor Hades sterker worden. Persephone is een interessant personage in dit boek aangezien ze zich in New Athens voordoet als mens, in plaats van godin. Ze leeft als het ware undercover en het is de bedoeling dat ze haar ware identiteit verborgen houdt. Ze heeft een gewone baan en ook haar vriendschappen komen heel menselijk over. Ze lijkt zich prima te vermaken en behelpen, maar ze zit wel altijd met zichzelf in de knoei. Het feit dat ze geen leven kan scheppen, is iets wat haar toch dagelijks achtervolgt. De reden hiervan is onduidelijk en als lezer raak je benieuwd naar waar het falen van haar krachten vandaan komt. De manier waarop Hades wordt beschreven in boeken is altijd verschillend en soms heel erg uiteenlopend. Hij wordt afgetekend als een duistere god, maar hij blijkt toch altijd anders in elkaar te zitten. Dat is in dit boek ook weer het geval. Hij lijkt in het begin vrij doortrapt, de manier waarop hij weddenschappen afsluit en altijd lijkt te winnen en zijn zin krijgt. In de periode dat Persephone hem steeds beter leert kennen, blijkt alleen dat de weddenschappen die hij aflegt en de manier waarop hij over de onderwereld heerst, beide specifieke redenen hebben. Zijn hart is eigenlijk groter dan iedereen denkt en dat wordt gedurende het plot steeds meer duidelijk. De aantrekkingskracht tussen Hades en Persephone is alles behalve soft. Vanaf het begin hangt er een bepaalde spanning tussen hen die ze gaande het verhaal verder gaan ontdekken. Hoe goed ze ook haar best doet, ze kan eigenlijk niet echt uit zijn buurt blijven. Wat dat betreft is het verhaal redelijk voorspelbaar. Wat het wel interessant maakt is, zijn die krachten van Persephone. De reden achter de blokkade ervan komt uiteindelijk aan het licht. Die specifieke reden is iets herkenbaars voor lezers, iets waarmee we ons kunnen associëren. De verhaallijn is niet per se intens of spannend, maar het bevat genoeg interessante elementen en gebeurtenissen om het lekker te laten lopen. De schrijfstijl is dan ook prettig, met een goede afwisseling tussen ontwikkelingen in het plot, gedachtegangen en dialogen. In het begin is er sprake van romantiek, maar gaande weg ontwikkelt dit zich tot meer erotiek. Wat dat betreft is het boek geschikt voor YA/NA lezers. A touch of darkness is een leuke hervertelling van Hades en Persephone, vrij luchtig maar uiteindelijk bevat het toch een diepere laag