Wie niet waagt, wie niet wint

Voor het eerst heb ik me gewaagd aan de sprong in het duister hand in hand met deze schrijver en William Warwick. Dat was een fijne ervaring. Jeffrey Archer schrijft vriendelijk en gemoedelijk. Mede daardoor heeft hij veel credits gewonnen om meer van hem te gaan lezen. Dat William Warwick ‘gewonnen’ heeft, kan je op het eind van dit verhaal nog niet zeggen. Hij is een gemotiveerd en enthousiast aanstormend talent eind jaren zeventig bij Scotland Yard. William wil zielsgraag rechercheur worden, op eigen kracht. Hij ervaart ontgroening en verlies tijdens zijn aanloop en de start van zijn carrière. Maar hij leert wel de liefde van zijn leven kennen, en verdient gaandeweg het respect van zijn vader en zus voor zijn eigenzinnige beroepskeuze. In dit eerste deel voert Jeffrey Archer een hele sympathieke ‘cast op’ (zelfs wagen criminelen een poging om de sympathie-titel als gentleman crimineel te winnen!). Na de finale heeft William nog niet genoeg vlieguren gewonnen, maar ook niets verloren en is hij veelbelovend gebleken. Gestaag vordert hij op de ladder naar zijn promotie. Tot slot lanceert Jeffrey Archer nog een knipoog als opmaat voor deel 2. Je kunt besluiten dat dit voldoende is, of je stoomt door naar deel 2 van deze William Warwick serie als deze uitkomt. Ik vermoed sterk dat ik deze William verder in zijn ambities zal gaan volgen.