Laconieke Commissaire ‘en vacances annuelles’

Isabelle Bonnet: “Mensen houden van verhalen, vaak meer dan van de waarheid.” Pierre Martin levert zeker ook met dit vierde deel van de Isabel Bonnet-serie een goed verhaal af. Het lijkt zelfs dat haar zaken in waarheid zo zouden kunnen verlopen. Ditmaal was het plan van het tweekoppig commissariaat in Fragolin om zich eens over te geven aan een goede Franse gewoonte van het laissez-faire binnen een jaarlijkse vakantie. Pierre Martin levert hele fijne cosy thrillers af. Gezellig in de zin van het karikaturale menselijke en de laconieke humor voortkomend uit de zachte kant van Isabelle Bonnet. Haar harde kant smelt als sneeuw in de Provençaalse zon bij het helen van het trauma opgelopen tijdens uitoefening van haar beroep in Parijs. Maar zeker ook een thriller. Isabelle’s meerdere in Parijs zorgt ervoor dat ze zich op haar vakantie niet zal gaan vervelen. En saai is het ook zonder zijn zorg geenszins. Haar radar voor misdaad blijft ondoorbroken wijd open staan. In dit deel lost madame le Commissaire van Fragolin twee zaken op. Een voor de Police National in Parijs en ze loopt vanzelf tegen een zaak aan meteen aan het begin van haar vakantie. Dat verweeft ze heel fijntjes met haar privé leven. In dit deel krijgt ze de keus uit drie mannen die als vuurvliegjes op haar afkomen. En Fragolin verwerft z’n eerste toeristische trekpleister. Gaandeweg wordt het steeds levendiger in het eens zo ingedutte dorpje. Nu maar uitkijken naar deel vijf!