De noodzaak van een Wakker mens-dier

Martin Luther Kings “I have a dream” is niet meer genoeg om de natuur, de soorten en de mensheid van de afgrond af te wenden. Goede hoop en samen de schouders eronder is de boodschap van dit boek. Er is constructieve actie nodig die vanzelf en duurzaam tot herstel van de aarde leidt. Wanhoop is geen optie. Dat heeft net zo veel zin als apathisch al duimendraaiend achteroverliggen. Jane Goodall waarschuwt, het is dan wel niet vijf voor twaalf, wel zeker tien voor twaalf en de klok tikt verder. Haar woorden moet je zeker serieus nemen. Ze is een natuurvorser pur sang. “Er is veel duisternis, maar onze daden creëren het licht.” De schrijver Douglas Abrams heeft zich al eerder opgeworpen als een brug tussen de geïnteresseerde lezer en de diverse wijze boodschappen van grote der aarden als Desmond Tutu en Dalai Lama. Zijn schrijfstijl is aangenaam. Alsof je getuige bent van een diepgaand gesprek tussen inspirerende mensen bij een knapperend haardvuur in een blokhutje midden in de natuur. In dit ‘Boek van hoop’ toont Douglas Abrams een gedreven Jane Goodall die laat zien hoe we met de grote opgaven in deze tijd van leven zouden kunnen omgaan. Met Douglas Abrams spreekt ze haar vier redenen van hoop door. Ondanks dat het de bedoeling van de auteur is om de lezers met vele voorbeelden van hoop te activeren, werd ik er een beetje mismoedig van. Ik had graag over voorbeelden dichter bij huis gelezen. Haalbare ideeën over daden van hoop. Douglas Abrams verheerlijkt deze bijzondere vrouw, en terecht, maar doet je eigen minuscule ideeën over eigen bijdrage, daaraan afgespiegeld, verbleken. Tót! Het laatste hoofdstuk. Een boodschap van hoop geschreven door good old Jane Goodall herself. Dat maakt het verschil. Daar verwoordt ze onze bezorgde gevoelens afgezet tegen de moeilijke, complexe en over onze hoofden uitgegroeide problemen van deze tijd. Met haar laatste woorden weet ze op haar eigen directe en kalme wijze het hart van de lezer te raken en te inspireren. Ik ‘kan en zal’ mijn best ‘moeten doen’ om op eigen creatieve wijze uit te groeien tot een boodschapper van hoop en de moed genereren om die dingen te veranderen die op mijn bord komen te liggen. “Together we can! Together we will!” Ik hóóp van harte dat dit voldoende is om de mensheid en de hele aarde te behoeden.