Gekruiste degens tussen team koorknaap en team crimineel

En de William Warwick serie wordt beter en beter. Was het voor William in deel 1, ‘Wie niet waagt’, nog het zetten van zijn eerste voorzichtig bevlogen naïeve stapjes in het politiewerk. In deel 2 ‘Het volle zicht’, waarin hij met zijn team volop in actie komt om de misdadigers ook daadwerkelijk te slim af te zijn, werd hij voorzichtig al meer gewaardeerd. Zoals vertrouwd bij deze serie is er een open cliffhanger op het eind zodat je uitkijkt naar een volgend deel. In ‘Een oogje dicht’ is William Warwick echt geen koorknaap meer maar is het wel zijn bijnaam geworden . De politieman schopt het per deel verder in zijn carrière en wordt een steeds scherper en doortastender misdaadbestrijder. Bij William gaat er eerder een oogje open dan dicht. Jeffrey Archer zet in een van de eerste hoofdstukken de toon van het te verwachten verhaal, vol ironische beeldspraak: “Bijna het voltallige gevangenispersoneel was nodig om de zevenhonderd bekeerlingen van hun cel naar de kapel in de kelder te begeleiden, waar de kapelaan zijn kudde zwarte schapen met het teken van het kruis verwelkomt en zijn gebed pas uitspreekt als de laatste gedetineerde heeft plaatsgenomen.” Per deel verrast Jeffrey Archer zijn lezers ook. Ze groeien met William Warwick mee en worden deelgenoot in zijn ervaring van de veelzijdigheid van het politievak. In ‘Een oogje dicht’ is een groot gedeelte gereserveerd voor gerechts- en politieonderzoek naar narcotica en corruptie binnen de eigen gelederen. De gedetailleerdheid maakt het interessant en waarachtig. Het thema in de ondertitel springt in het verhaal als verbindende factor naar voren: ‘Vertrouw je degene die jou moet beschermen?’ Er komen meerdere personages voor, maar nergens raak je de draad kwijt of verflauwt de aandacht. Ieder is bezig op z’n eigen manier aan z’n eigen voordeel te werken: “‘Iedereen heeft zijn prijs’, zei de Hawk.’” Je merkt aan het gemak en plezier van lezen dat Jeffrey Archer gedegen onderzoek gedaan heeft en een ervaren schrijver is, die weet wat hij schrijft en waarom. Niet alleen de ‘koorknaap’ ook de cover is na twee titels gerijpt. Wat vertrouwd blíj́ft is de prikkelende cliffhanger op het eind. De opmaat naar het verheugen op een deel 4!