Lees over de cultuur op de volkstuin, de normen en waarden en over de wormen en aarde

Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog <a href="https://graaggelezen.blogspot.com/2025/08/ik-las-wormen-en-aarde-de-volkstuin.html">GraagGelezen.</a> Yvonne Kroonenberg bewijst met haar boek 'Wormen en aarde’ dat haar scherpe blik en humor niet alleen gelden voor menselijke relaties, maar ook perfect passen bij de wondere wereld van de volkstuin. Hoewel ze geen doorgewinterde expert is, stort ze zich met een aanstekelijke openheid in dit nieuwe avontuur. In ‘Wormen en aarde’ lees je over hoe dit avontuur voor haar begon, over de jaargetijden en tenslotte vind je achter in het boek een zaaikalender voor bloemen, groenten, kruid en onkruid. De kern van het boek draait om de transformatie van een verwaarloosde wildernis naar een levendige tuin, bezien door de ogen van een complete leek. Met een heerlijke dosis zelfspot beschrijft Kroonenberg haar eerste, vaak onhandige stappen. Ze leert gaandeweg dat de volkstuin meer is dan alleen zaadjes planten en onkruid wieden. Het is een mini-maatschappij met eigen regels, gebruiken en typische 'volkstuinfiguren', van de perfectionistische buurman met zijn fluwelen gazon tot de natuurliefhebber die torretjes omarmt. “Aan het eind van een lange werkdag op de tuin zaten we op plastic terrasstoelen die we hadden gekregen. We dronken witte wijn en bedachten hoe we verder zouden gaan, de volgende dag. Een plannetje is nog geen Plan, maar zolang we de moed niet verloren was het goed genoeg.” Net als in haar eerdere werk, vult Kroonenberg ook dit boek met haar kenmerkende, spitsvondige stijl. Ze beschrijft de strijd met mollen, de ontdekking van de perfecte worm en de ongeschreven normen op de tuin met een scherpe, maar altijd liefdevolle blik. De humor is subtiel en herkenbaar, of je nu zelf een volkstuin hebt of niet. 'Wormen en aarde' is daarom meer dan een boek over tuinieren; het is een prachtig geschreven observatie van het kleine geluk en de dagelijkse ergernissen van het buitenleven. “Voor een moestuin moet je het geduld van een eik hebben en de oogst valt vaak tegen. Ik heb een frambozenstruik die ieder jaar drie vruchtjes levert, een pruimenboom zonder pruimen en twee nieuwe appelboompjes die hun best doen, maar ik zie mij nog niet smakelijk toehappen. Dat wordt appelmoes.” 'Wormen en aarde' is een absolute aanrader. Het is een boek dat je laat lachen, maar ook laat nadenken over de schoonheid van de natuur en de waarde van geduld. Het is de perfecte leeservaring voor iedereen die wil ontsnappen aan de hectiek van alledag en zich wil verliezen in een wereld van wortels, aarde en onverwachte ontdekkingen. Yvonne Kroonenberg laat zien dat je geen groene vingers nodig hebt om te genieten van een tuin, maar vooral een open geest en een gezonde dosis humor.