4,5/5* Fictie vermengd met non-fictie; hoe mooi kan het leven zijn?

Deze recensie werd gepubliceerd op <a href="https://graaggelezen.blogspot.com/2022/03/ik-las-de-vluchteling-uit-damascus.html">mijn blog.</a> Het verhaal gaat over de jonge prins Abd al-Rahman die in één bloedige nacht alles kwijt raakt: zijn thuis in Damascus en bovendien bijna zijn gehele familie. Ook zijn toekomst aan het hof van de kalief van het Umayyaadse Rijk kan hij vergeten. Abdel (Abd) slaat op de vlucht, met alleen zijn kleine broertje en zijn trouwe dienaar Bedr aan zijn zijde. Bedr is een vrijgelaten dienaar van zijn moeder. In ‘De vluchteling uit Damascus’ volgen we Abdel en Bedr op hun tocht, op hun vlucht voor de Abbasiden. Voor in het boek vind je een kaart van het Umayyaadse Rijk in de periode waarin het verhaal zich afspeelt. Op deze manier kun je de reis van Abdel goed volgen. Abd al-Rahman is enthousiast en dapper, maar het gaat zeker niet van een leien dakje. Twijfels slaan toe. In dit verhaal worden door de auteur zes niet gedocumenteerde jaren uit het leven van Abd al-Rahman beschreven. Het verhaalt hoe het geweest zou kunnen zijn. Maar ook verdriet, woede en schuldgevoelens zijn een belangrijk onderwerp in het verhaal. “Hoe kon hij zo’n verschrikkelijk dwaas zijn geweest? Alles wat hij had gedaan was mislukt. Sterker nog, mensen hadden zo weinig vertrouwen in hem gehad dat ze van tevoren al maatregelen hadden genomen om het ergste leed te voorkomen. Hij had geen moment stilgestaan bij het lot van de familie van zijn vrienden. Hij kon zijn eigen familie niet eens in leven houden. Waarom zou iemand van hem verwachten dat hij wel een leger kon leiden, laat staan een rijk besturen? Hoe had hij van zichzelf kunnen denken dat hij daartoe in staat was.” Abdel heeft zich ontwikkeld tot legeraanvoerder en is machtiger dan ooit als hij de Straat van Gibraltar oversteekt. Het zou inderdaad zo gegaan kunnen zijn tot aan het moment waar hij opduikt in al-Andalus, helemaal aan de andere kant van de Middellandse Zee. Hoe is hem dat gelukt, terwijl ze achtervolgd werden door de Abbasiden die steeds wisten waar ze zich ophielden? Was er sprake van een verrader? Het personage Abdel is goed uitgediept, het is een mens van vlees en bloed geworden. Key Tengeler heeft een mooie schrijfstijl waardoor het boek heerlijk leest. Fictie vermengd met non-fictie; hoe mooi kan het leven zijn?