Afrikaanse sfeerschepping

Ik geef toe: ik ben met hoge verwachtingen aan die boek begonnen. Misschien iets te hoge. Ik verwachtte een historische saga een Out Of Africa ... En bleef eigenlijk een beetje op mijn honger zitten. Ik vond het boek een mengeling van dingen. Het was een deel een raamvertelling, want verschillende personages deden hun verhaal. Het was ook een actieroman, die eerder als een James Bond film zou kunnen dienen. Het verhaal draait eigenlijk rond Charles, die zich in Congo heeft teruggetrokken. Deze man met een duister verleden is er niet voor niets. Er meer over vertellen zonder spoilers, vind ik moeilijk. Je leeft eigenlijk met alle personages mee. Dat was misschien een beetje mijn probleem op een gegeven moment: teveel subplots waardoor ik de rode draad verloor en het hoofdverhaal voor mij soms minder duidelijk werd. Qua sfeerschepping is het boek zeker geslaagd. Je lijkt zo in de wijk Pouloupoulou rond te lopen. Je waant je zo aan de toog van het café. Toch miste het verhaal in mijn ogen iets. Misschien samenhang. Ik heb het boek uitgelezen, met een tussenpauze, omdat de sfeer me boeide, maar was eigenlijk halverwege mijn interesse in het verhaal kwijt. Mogelijk omdat politiek en actie minder mijn ding zijn. Dat moet ik er even bij vermelden. Het was naar mijn gevoel iets teveel intrige met daartussen een familiekroniek. Het boek wist me matig te boeien. Het taalgebruik kon in mijn ogen ook iets minder slordig met eenvoudigere zinnen. Al bij al zou ik het boek een dikke 3 sterren geven, al was het eigenlijk compleet mijn ding niet.